Πολιτική σε νέα πλατφόρμα

December 20, 2016

Η λιτότητα στις χώρες με οξεία οικονομική κρίση έχει απενεργοποιήσει κάθε κύτταρο δυναμικής προόδου. Οι χώρες πολιτικά παραπαίουν και μεγάλο ρόλο διαδραματίζουν οι ηγέτες των κομμάτων και οι λογικές που ακολουθούν. Το κυνήγι της εξουσίας αποδομεί τη διοίκηση του κάθε κράτους και τοποθετεί στο περιθώριο τους νέους ανθρώπους. Οι κοινωνίες δείχνουν να μην αντέχουν και τα κομματικά συστήματά των χωρών χρειάζονται νέους ορίζοντες και προσδιορισμούς.

Ένα από τα προβλήματα που παρατηρείται είναι ότι τα κόμματα υποτάσσουν τις κινήσεις τους στο εκλογικό όφελος. Οι πολιτικές ατζέντες συντάσσονται με μονάδική κατεύθυνση την παραμονή και εγκατάσταση στην εξουσία. Με ποιο τρόπο θα επιβληθούν στην ενημέρωση και τον τύπο, τι θα τάξουν στο λαό για να υφαρπάξουν την ψήφο του και πως θα εξυπηρετηθεί η εκλογική τους πελατεία - είτε πρόκειται για απλούς ψηφοφόρους είτε για οικονομικά συμφέροντα που βοήθησαν στην εκλογή τους. Φυσικά, στόχος του κάθε πολιτικού αρχηγού δεν είναι το μετά την εκλογή του έργο αλλά σπαταλά όλες του τις δυνάμεις στο πως θα αποκτήσει την εξουσία.

 Η εκλογολαγνεία, επίσης, επιφέρει ουκ ολίγες συνέπειες στην κοινωνία. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι σε συνεχιζόμενο κλίμα αβεβαιότητας η δημόσια και ιδιωτική διοίκηση δεν είναι σε θέση να λειτουργεί ομαλά. Έτσι, το "κυνήγι" των εκλογών δημιουργεί πολιτική αποσταθεροποίηση και η κρίση χτυπά την πόρτα της κοινωνικής συνείδησης.

Όταν, λοιπόν, μέσα από εκλογικά παιχνίδια και τακτικισμούς, η εκάστοτε κοινωνία βρίσκεται σε αδιέξοδο πρέπει να αποζητά τη λύση σε πολιτικές ανάπτυξης και προόδου. Αυτές οι δύο έννοιες έχουν άμεση σχέση με το λαό του κάθε κράτους. Η συμμετοχή του δεν πρέπει να είναι μόνο κομμάτι πολιτικών ομιλιών στις πλατείες. Είναι επιτακτικής σημασίας η ουσιαστική δραστηριοποίηση του κόσμου που υπόκειται τις συνέπειες της κρίσης. Ο δημόσιος διάλογος πρέπει να είναι πραγματικός και όχι διονυσιακό προσωπείο για τη συγκομιδή ψήφων. Η συλλογή της κοινής γνώμης θα είναι εκείνη που θα δίνει χρώμα στις πολιτικές ατζέντες και οι πολιτικές παρατάξεις θα σχεδιάζουν το αύριο της χώρας τους με τις απόψεις του πολίτη για θεμέλιο λίθο.

Ο πλούτος του κάθε λαού για το μέλλον του δε μπορεί να είναι άλλος από τους νέους ανθρώπους της χώρας. Η κρίση, όπως και στη χώρα μας, οδηγεί όλο το νέο επιστημονικό κεφάλαιο σε χώρες του εξωτερικού για ανεύρεση εργασίας. Στόχος της εκάστοτε πολιτείας πρέπει, λοιπόν, να είναι η μετατροπή του Braindrain σε braingain. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία συνθηκών για την επανέναρξη, αρχικά, της επιχειρηματικότητας και της οικονομικής ευημερίας στο μέλλον.

Το συμπέρασμά που προκύπτει από τις παραπάνω σκέψεις είναι πως το πολιτικό σύστημα πρέπει να αλλάξει γραμμή πλεύσης. Το νέο μοντέλο πολιτικής θα προσδιορίζεται από τη συμμετοχή του πολίτη στα κοινά και την αξιοποίηση των νέων επιστημόνων στην κατέυθυνση της προόδου και του εκσυγχρονισμού.