Editorial

Editorial
Το ποτάμι μπροστά...
Editorial Written by April 21, 2016

Δεν συζητείται αν ο Θεοχάρης είναι ή δεν είναι ένας νέο-νάρκισσος της πολιτικής. Δεν συζητείται ότι έχει μαύρα μεσάνυχτα από διαδικασίες και μόλις σκάσει η «φούσκα» του δεν θα το θυμάται κανείς. Επίσης δεν συζητείται αν ήταν ωφέλιμος για το τόπο από τη θέση  του Γ.Γ Δημοσίων Εσόδων.

Παρόλα αυτά δεν δικαιολογείται η τόση χαλαρότητα του Ποταμιού στην αποχώρηση του ενοχλητικού μεν, προβεβλημένου δε στελέχους του. Δεν έχει δα το Ποτάμι υπεροπλία στελεχών. Εντάξει να μου πείτε έχει τα «αστέρια» του «Μπροστά»… Ναι αυτούς που σήμερα είναι εδώ, αύριο αλλού μέχρι και στη Συγγρού έχουν ρίξει άγκυρα. Γιατί για το Ποτάμι προοπτική εξουσίας δεν διαφαίνεται, Μπροστά…

Η δυσοσμία του Ευόσμου και η κάθαρση
Editorial Written by April 19, 2016

Το πλέον οξύμωρο σχήμα αποτελεί το τοπωνύμιο (Εύοσμος) όπου διεξήχθη το 10ο Συνέδριο της Ο.Ν.ΝΕ.Δ με την «μπόχα» που αναδύθηκε το προηγούμενο Σαββατοκύριακο και έφτασε μεταξύ άλλων και στο γραφείο του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Συγγρού. Η αλήθεια είναι ότι ο νέος Πρόεδρος της ΝΔ έδειξε τρομερά αντανακλαστικά και έκανε χειρουργική τομή η οποία ,όπως εξελίσσεται το πράγμα, θα είναι και αναίμακτη. Ουδείς φαίνεται να στενοχωριέται για το «σφουγγάρισμα» που έγινε στον μέχρι πρότινος κραταιό Γραμματέα και «θείο βρέφος» του κόμματος Αντρέα Παπαμιμίκο. Το αρνητικό φορτίο που είχε σωρευτεί στα στελέχη της ΝΔ καιρό πριν τις εσωκομματικές του Νοεμβρίου βρήκε το δρόμο της εξωτερίκευσης μετά τα ντροπιαστικά δημοσιεύματα για όσα δεν έγιναν στο πολυθρύλητο 10ο Συνέδριο.

Η απόφαση του Παπαμιμίκου και μιας στενής ομάδας παραγόντων να μην προβούν σε καμία διαδικασία αποκλείοντας μάλιστα από όλα τα όργανα τους εσωκομματικούς του αντιπάλους δεν πέρασε απαρατήρητο. Φήμες λένε ότι όλα ξεκίνησαν όταν ο Μητσοτάκης ζήτησε ένα ψηφοδέλτιο του Συνεδρίου για το αρχείο του. Φυσικά ούτε ψηφοδέλτια υπήρχαν ούτε κάλπες αφού οι εμπνευστές του εγχειρήματος δεν φρόντισαν να τηρήσουν κανένα πρόσχημα. Ταυτόχρονα ουδείς περίμενε να πάρουν τέτοια έκταση από τα ΜΜΕ οι λαθροχειρίες που έγινα στη Θεσσαλονίκη .Τη χαριστική βολή έδωσε αργά το βράδυ της Κυριακής η καταγγελτική ανακοίνωση του επικεφαλής της ΔΑΠ –ΝΔΦΚ Γιάννη Αναστασόπουλου.

Αυτή τη στιγμή ως μεγάλος ηττημένος αναδεικνύεται ο Αντρέας Παπαμιμίκος και το alter ego του Βασίλης Γεωργιάδης ο οποίος ιστορικά είναι ο μοναδικός Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ που διαγράφεται και καθαιρείται ενώ έκαστε στην καρέκλα ούτε δυο μήνες. Από την άλλη ο Κυριάκος Μητσοτάκης παίρνει από όλους τα εύσημα για τις διαγραφές και την κάθαρση ενώ πάει το Σαββατοκύριακο σε ένα Συνέδριο με 400 λιγότερους συνέδρους τους οποίους θα χρησιμοποιούσε ο Παπαμιμίκος για να λάβει μερίδιο της κομματικής πίττας.

Δεν είναι αμέτοχος ο Κυριάκος
Editorial Written by April 19, 2016

Παρά τα εύσημα που δέχεται από παντού ο Πρόεδρος της Ν.Δ για την παρέμβαση του στα της ΟΝΝΕΔ, δεν είναι λίγοι αυτοί που λένε ότι δεν μπορεί να κάνει τον ανυποψίαστο για το «έγκλημα». Και πώς να τον κάνει όταν στα κλειστά δωμάτια του «Μακεδονία Παλλάς» όπου μαγειρεύτηκαν τα μαϊμού αποτελέσματα είχε θέση και ρόλο ο άνθρωπός του στη Νεολαία Ελπιδοφόρος Παπανικολόπουλος.

Μάλιστα αν παρατηρήσει κανείς τα «αποτελέσματα» θα διαπιστώσει ότι στους «εκλεγέντες» και μάλιστα στις πρώτες θέσεις φιγουράρουν ονόματα της κλειστής παρέας του εν λόγω παράγοντα. Άλλοι πάντως ισχυρίζονται ότι ο Ελπιδοφόρος δεν μετέφερε στο γραφείο Προέδρου την νοσηρή εικόνα της Θεσσαλονίκης και αυτό έχει προκαλέσει την οργή των περί τον Πρόεδρο.

Τέλος, ας μην ξεχνάμε ότι πρώτος σε ψήφους "εκλέχθηκε" ο στενός συνεργάτης του Κυριάκου Μητσοτάκη, που ακούει στο όνομα Κωνσταντίνος Κυρανάκης!

Κόλλημα…
Editorial Written by April 06, 2016

Κόλλημα με τις εσωκομματικές διαδικασίες της ΝΔ αλλά κυρίως της ΟΝΝΕΔ έχει «φάει» ο Δήμαρχος Κεφαλονιάς Αλέκος Παρίσης. Μπορεί, ο πάλαι ποτέ θεατράνθρωπος, να έχει ξεπεράσει προ πολλού το 70ο έτος της ηλικίας του, μπορεί το νησί να βρίσκεται ακριβώς στην ίδια κατάσταση με αυτή των σεισμών του Ιανουαρίου του 2014 αλλά αυτός ασχολείται ολημερίς με τις εκλογές της τοπικής ΟΝΝΕΔ.

Δεν δίστασε μάλιστα, προ ημερών, να τηλεφωνήσει σε 25χρονα στελέχη στα κεντρικά της ΟΝΝΕΔ ωρυόμενος γιατί δεν έχει λάβει γνώση των εκλογικών καταλόγων!!Τώρα τελευταία δε, καλεί σε τετ-α-τετ συναντήσεις μέλη της ΟΝΝΕΔ Κεφαλονιάς για κουβέντα και «κλικάρισμα» ενόψει των εκλογών για Πρόεδρο ΝΟΔΕ. Το ότι τα «παιδία παίζει» το ξέραμε από τους αρχαίους χρόνου , όχι όμως να παίζουν και οι ηλικιωμένοι και μάλιστα Δήμαρχοι.

Τα άδεια μύδια
Editorial Written by March 29, 2016

Εκνευρισμός έχει προκαλέσει στις τάξεις των νεότερων ειδικά στελεχών της ΝΔ, το άνοιγμα της νέας ηγετικής ομάδας σε στελέχη έξω και πέρα από το χώρο της κεντροδεξιάς. Έτσι μετά τις πρώτες γκρίνιες για την τοποθέτηση του τ. Γ.Γ του Υπ. Διοικητικής Μεταρρύθμισης Θ.Λιβάνιου σε νευραλγικό πόστο της Συγγρού, ήρθαν και καινούργιες μετά την ανάθεση στον Θανάση Κοντογιώργη εκπόνησης μέρους του νέου Κυβερνητικού προγράμματος της Ν.Δ. Ο δεύτερος έχει θητεύσει σε διάφορες θέσεις δίπλα στον Κ.Σημίτη, στο Μαξίμου δίπλα στον Γιώργο Παπανδρέου, κατόπιν δίπλα στον Λουκά Παπαδήμο και τον Γιάννη Στουρνάρα ενώ κατέλαβε και μία θέση στο Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων.

Πέραν των ενστάσεων για την προέλευση αλλά και τις πολιτικές που υπηρέτησαν τα δύο πρώην (;) πράσινα στελέχη δεν είναι λίγοι εκείνοι που μιλούν για «άδεια μύδια» που δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα στο κόμμα.

Ορέξεις
Editorial Written by February 20, 2016

Μεγάλη πλάκα έχουν εκεί στη Ν.Δ. Από εκεί που τον Γενάρη του 15΄ παρακαλάγανε να βρουν υποψηφίους για τα ψηφοδέλτια, τώρα και ιδίως μετά την εκλογή του Κ. Μητσοτάκη στην προεδρία του κόμματος, έχουν ξεπεταχτεί πάλι οι γνωστοί «υποψήφιοι υποψήφιοι». Όχι, δεν έχουν σχέση ούτε με τις χελώνες «καρέτα-καρέτα», ούτε με τις φώκιες.

Ονομάζονται έτσι γιατί ακόμα δεν έχουν εξασφαλίσει ούτε καν την κάθοδό τους σε μια εκλογική περιφέρεια, πράγμα που θα αποφασίσει το κόμμα. Παρόλα αυτά έχουν ξεκινήσει, διόλου δειλά, να προβάλλονται ως σίγουροι πολιτευτές. Μια βόλτα σε διάφορα προφίλ στο FB θα σας πείσει. Ειδικά σε κάτι μονοεδρικές γίνεται χαμός .Η εξουσία, έστω και η προσδοκία αυτής, ανοίγει πάντα τις ορέξεις…

Μιλάμε για θράσος
Editorial Written by February 11, 2016

Δημοσιογράφοι της ΕΡΤ αναλύουν σε εκπομπή την αδυναμία βιωσιμότητας περισσότερων από τεσσάρων ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών. Μιλάμε για απύθμενο θράσος,καθώς το κρατικό κανάλι απολαμβάνει ακροαματικότητες πολικών θερμοκρασιών...και ζεί από το Ερτόσημο στους λογαριασμούς της ΔΕΗ

Ο ρόλος του Μπεκίρη στη ΝΔ
Editorial Written by February 11, 2016

Η αλήθεια είναι οτι μικρές γκρίνιες είχαν ακουστεί στην αρχή για την επαφή Μητσοτάκη με τους βουλευτές της ΝΔ, φαίνεται όμως οτι αυτές ξεπερνιουνται και ο διευθυντής του Μ. Μπεκίρης έχει αναλάβει το ρόλο του συνδετικού κρίκου ως παλαιός συνάδερφος. Η επόμενη εκλογική μάχη θα είναι η μητέρα των μαχων και χρειάζεται συστράτευση.

Είναι η εξουσία ανόητε
Editorial Written by February 11, 2016

Παρακολουθούμε πλέον τα βασικά επεισόδια του σχεδίου της κυβέρνησης Σύριζα, μιας δράκας δηλαδή παλιών στελεχών της ανανεωτικής Αριστεράς μάλλον μέτριων δυνατοτήτων που συμμάχησε με την ομάδα που ανδρώθηκε πολιτικά μέσα από τις καταλήψεις των αρχών της δεκαετίας του ’90 —και έμεινε και κάπου εκεί—, με ένα ισχυρό κομμάτι του ΠΑΣΟΚ και των ΑΝΕΛ, ένα εθνικολαϊκιστικό και ρατσιστικό μόρφωμα.

Το σχέδιο εκτυλίσσεται από το δημοψήφισμα και μετά με σχετική συνέπεια: πλήρης κατάλυση της θεσμικής διαδικασίας, κατάργηση όλων των ανεξάρτητων φορέων και ελεγκτικών μηχανισμών (ΕΕΤΤ, Επιτροπή Ανταγωνισμού, ΑΣΕΠ), κατάργηση των διαγωνιστικών διαδικασιών για τη διανομή δεκάδων εκατομμυρίων, κόψιμο των υφισταμένων χορήγηση νέων, περιορισμένων, τηλεοπτικών αδειών κλπ. Η συγκεκριμένη λίστα δεν τελειώνει ποτέ, αλλά μόνο προστίθενται καθημερινά αυθαιρεσίες και ασυδοσίες.

Από την άλλη μεριά, ορθώνεται ένα κομματικό κράτος άνευ προηγουμένου, ιδρύονται οργανισμοί, δημιουργούνται άχρηστες θέσεις (βλ. Σπίρτζης, ο οποίος επανέφερε τη θέση του προέδρου στους οργανισμούς του υπουργείου του), διορίζονται με μανία σύζυγοι, σύντροφοι, παιδιά στο όνομα δήθεν της «πολιτικής εμπιστοσύνης». H Τασία Χριστοδουλοπούλου, πρόεδρος της Θεσμών και Διαφάνειας, στη διάσκεψη των προέδρων το είπε ξεκάθαρα: «Με τις ανεξάρτητες αρχές το κράτος παραχώρησε αρμοδιότητες στους τομείς που δεν ήθελε να αναλάβει το πολιτικό κόστος. Αυτή είναι η αλήθεια και είναι αξίωμα. Αλλά η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν φοβάται το πολιτικό κόστος και γι’ αυτό παίρνει την αρμοδιότητα στα χέρια της». Πλήρης και ευθεία κατάλυση του Συντάγματος που προβλέπει τη λειτουργία των Ανεξάρτητων Αρχών…

Στην πραγματικότητα, όλο αυτό αποσκοπεί στη δημιουργία μιας Νεάντερταλ πολιτικής και θεσμικής κατάστασης, όπου η κυβέρνηση εκτιμά ότι θα έχει το πολιτικό πλεονέκτημα και την πολιτική πρωτοβουλία.

Από πού αντλεί αυτή τη δύναμη και αυτή τη αυτοπεποίθηση; Μα από το δημοψήφισμα του καλοκαιριού του 2015: παρά τις αντίθετες και μάλλον ευσεβείς προθέσεις κάποιων ότι ο Τσίπρας ήθελε ένα οριακό αποτέλεσμα, η πραγματικότητα είναι ότι ήθελε μία μεγάλη νίκη — και την πέτυχε. Το 62% τού δίνει τη βεβαιότητα ή την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να κάνει ό,τι θέλει και να κυβερνά όπως θέλει γιατί απλώς οι δικοί του είναι περισσότεροι. Προφανώς κατανοεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να το εκφράσει μόνος του αυτό το ποσοστό, αλλά ελπίζει ότι ο κομματικός συσχετισμός θα τον ευνοεί για την παραμονή του στην εξουσία. Γι’ αυτό εξάλλου και το ξαφνικό ενδιαφέρον για την αναλογικοποίηση του εκλογικού νόμου. Ακόμα και δεύτερος αν βγει, τα κόμματα του 62% θα είναι ενδεχομένως περισσότερα και θα μπορούν αυτά να σχηματίσουν πλειοψηφίες στη Βουλή.

Στο βάθος όμως υποκρύπτεται και κάτι άλλο: η ανατροπή του ευρωπαϊκού κεκτημένου — ό,τι διαισθάνεται η αδηφάγα δράκα εξουσίας ότι την παρεμποδίζει, ή ό,τι, εκπορευόμενο από την Ευρώπη, θέτει φραγμούς στην εξουσία της, πρέπει να εξαφανιστεί. Η μεταφορά του πολιτικού παιγνίου στο πεδίο της άθλιας ρουσφετολογίας, της μικροπολιτικής, των κολλητών και των συγγενών δεν είναι μόνο ένα μέσον παραμονής την εξουσία αλλά στρατηγικός στόχος ώστε το παιγνίδι να κρίνεται αποκλειστικά στο εσωτερικό μέτωπο. Οι ξένοι είναι κακοί και θέλουν να εκμεταλλεύονται την Ελλάδα. Το μοτίβο είναι απλό και ξεκάθαρο.

Εξ ου και η πολιτική ανατροπή αυτού του πολιτικού εσμού, και λυπάμαι αν στενοχωρήσω κάποιους, δεν θα προέρθει απλώς από ένα «μέτωπο λογικής» αυξημένης ισχύος στα μέσα δικτύωσης, αλλά από μια ετερόκλητη συμμαχία που θα συσπειρωθεί απέναντι στην απόλυτη καταστροφή, στην άκρατη φτωχοποίηση και στην εργαλειοποίησή της ως μέσον πολιτικής κυριαρχίας, στην άρνηση της επιστροφής σε ένα Σημείο Μηδέν, που οι σημερινοί κυβερνώντες το βλέπουν ως το σημείο έναρξης της Αυτοκρατορίας τους.

Παλιά ξερά... κεντροαριστερά σταφύλια
Editorial Written by February 06, 2016

 

Η πρόθεση της Φώφης Γεννηματά, να αναλάβει πρωτοβουλίες, ήταν γνωστή καιρό τώρα, πριν ακόμα δημοσιεύσει το πολυσυζητημένο άρθρο στα «Νέα». Το περιμέναμε και κατά βάθος θεωρούσαμε ότι θα είναι ένα δυνατό «ταρακούνημα» στον χώρο της ευρύτερης κεντροαριστεράς.

Κάθε πολίτης που θρέφει μια συμπάθεια προς την ιδέα της σοσιαλδημοκρατίας, θεωρώ πως εξέλαβε την πρόταση της Φώφης, ως ένα θετικό βήμα και ένα ελπιδοφόρο μήνυμα για την ανασύσταση της «Δημοκρατικής Παράταξης».

Προσωπικά, εκλαμβάνω την κίνηση αυτή ως κάτι το θετικό που μπορεί να ωφελήσει σε μεγάλο βαθμό τις δημοκρατικές δυνάμεις της χώρας.

Σε τι θεσμικό πλαίσιο όμως; Με τι προσανατολισμό;

Τα κενά που υπάρχουν σε όλη αυτήν την υπόθεση είναι κομβικής σημασίας και νομίζω είναι αυτά που έχουν οδηγήσει στην διάσπαση της αποκαλούμενης «κεντροαριστεράς». Τα κενά αυτά εντοπίζονται, κατά κύριο λόγο στην ιδεολογική ταυτότητα. Προσέξτε, όχι στην ιδεολογική βάση (αυτή υπάρχει). Ως προοδευτικός χώρος όμως δεν μπορείς να αρκείσαι σε ιδέες της δεκαετίας του ’90, μόνο και μόνο για συναισθηματικούς και ιστορικούς λόγους. Εδώ λοιπόν δημιουργείται το ερώτημα, για το αν είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε να επαναπροσδιορίσουμε τις θέσεις μας πάνω σε καίρια ζητήματα που αφορούν την κοινωνία.

Η ιδεολογική ταυτότητα μιας ομάδας, ενός κινήματος ή ενός κόμματος καθορίζεται από τα όργανα του, την κοινωνική του υπόσταση σε θέμα στελεχών και απήχησης τους στην κοινωνία. Στην περίπτωση του εγχειρήματος της Φώφης, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρουμε καν αν πρόκειται για ένα φόρουμ, ένα κίνημα ή κόμμα. Λογικά θα είναι ένα νέο κόμμα. Αλλά ποιοι θα συμμετέχουν;

Πως μπορείς να ζητάς συνέδριο για εκλογή προέδρου χωρίς να έχεις καθορίσει σε τι θα ηγείται αυτός ο πρόεδρος; Είναι ξεκάθαρο πως στην «Συμπαράταξη» που έχει δημιουργηθεί μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, η μόνη δεδομένη εισχώρηση είναι αυτή του Γ. Παπανδρέου.

Αν πιστεύει η Φώφη λοιπόν, ότι η ανασύσταση της κεντροαριστεράς πρέπει να ξεκινήσει από την εκλογή ενός προέδρου, τότε πιστεύω ότι έχει ήδη χάσει τη μπάλα. Όλοι ξέρουν, ακόμα και η ίδια ότι θα μετατραπεί σε μία νέα εσωκομματική διαδικασία του ΠΑΣΟΚ.

Ας αφήσουμε τους «νεοκαισαρισμούς» και ας ξεκινήσουμε από τη βάση. Η βάση είναι η κοινωνία. Αφουγκραζόμενοι την κοινωνία, θα ποροσδιοριστεί η νέα ιδεολογική ταυτότητα και μετά όποιος γίνει πρόεδρος... με γειά του, με χαρά του. Άλλωστε ποτέ το θέμα του χώρου δεν ήταν ο πρόεδρος, αλλά η νοοτροπία των ανθρώπων του. Βαθιά δημοκράτες όλοι τους, σε σημείο που να ερμηνεύεται η έννοια της δημοκρατίας, ως αφορμή για να γίνουν όλοι αρχηγοί. Κάποιοι μπορούν και ξέρουμε ποιοι είναι. Κάποιοι απλά θα ακολουθούν, ενώ οι υπόλοιποι θα βλέπουν παντού εσωκομματικούς εχθρούς. Το ενδεχόμενο να είναι όλοι αυτοί μαζί, ενάντια στον λαϊκισμό και την δημαγωγία εκ δεξιών και εξ ευωνύμων; Όχι ε;