Editorial

Editorial
Α ΡΕ ΒΑΓΓΕΛΗ… Vol 2
Editorial Written by July 11, 2016

Θυμηδία και γέλιο προκαλούν, όποτε αυτές συμβαίνουν, δημόσιες τοποθετήσεις του πρώην προέδρου της Ν.Δ. κ. Ευάγγελου Μεϊμαράκη ή μουστακαλή ή Βαγγέλα ή όπως αλλιώς θέλετε να τον πείτε. Πραγματικά ο άνθρωπος δείχνει να τα έχει χαμένα και ακόμη φαίνεται να μην έχει ξεπεράσει τη βαριά ήττα στις εσωκομματικές εκλογές του Ιανουαρίου που υπέστη από το σημερινό αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ο Βαγγέλας λοιπόν, με το στυλ βαρύμαγκα από την Πάχη Μεγάρων, έδωσε συνέντευξη για μία ακόμη φορά στον αγαπημένο του δημοσιογράφο Νίκο Χατζηνικολάου, κολλητό του Τσίπρα και του τωρινού συστήματος, για να βγάλει από μέσα τα εσώψυχα του και ταυτόχρονα να δώσει στήριξη στην παραπαίουσα κυβέρνηση του Alexis που για τον μυστακοφόρο πρώην πολιτικό έχει εξελιχθεί στο αγαπημένο του χόμπι. Φαίνεται ότι ο Βαγγέλας δεν έβαλε μυαλό μετά την τραγική και αλήστου μνήμης συνέντευξη του (πάλι στον «κορυφαίο» δημοσιογράφο και πάντα «αντικειμενικό» Νικόλαο σύζυγο Κρίστις) όπου παραλίγο να βάλει τα κλάματα εν είδη Βασιλάκη Καΐλα και Μάρθας Βούρτση.

Αυτή τη φορά το σχέδιο ήταν να χτυπήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη και να προβάλει το δήθεν συναινετικό του προφίλ. Και μιλάει για συναίνεση ο πρώην επικεφαλής των Ρεϊντζερς και θιασώτης των δυναμικών λύσεων. Είναι προφανές ότι το σύστημα επιστρατεύει τις τελευταίες του εφεδρείες για να φράξει το δρόμο στον επερχόμενο Κυριάκο και συγχρόνως να διατηρηθεί γαντζωμένο στην εξουσία για να αποτρέψει κάθε πολιτική και οικονομική μεταρρύθμιση που είναι απαραίτητες για να ορθοποδήσει η χώρα. Την ιδιά ώρα βέβαια για να βρεις δήλωση του Βαγγέλα εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ψάξεις στα αρχεία της εθνικής βιβλιοθήκης.

Πάντως αλήθεια είναι οδυνηρό και λυπηρό για τον ίδιο να γίνεται πρωτοσέλιδο στην Αυγή η δήθεν αντικειμενική συνέντευξη του όπου άκουσον άκουσον λέει ότι πρέπει μια κυβέρνηση να έχει Plan B έστω και αν αυτό σημαίνει έξοδος της χωράς από το ευρώ και αυτόματη βενεζουελοποίηση της Ελλάδας.

Κλείνοντας προκαλεί θλίψη στους ανθρώπους της φιλελεύθερης παράταξης ένας πολιτικός που ηγήθηκε (κατά τύχη βέβαια) της παράταξης και ένας δημοσιογράφος που έκανε καριέρα στις πλάτες του υπουργού πατερά του να αποτελούν τους πιο δυναμικούς Υπερασπιστές της καταστρεπτικής κυβέρνησης της Αριστεράς. Λίγη ευγνωμοσύνη και προσοχή δεν βλάπτει…

Κάθε κουμπαριά και τηλεοπτική άδεια
Editorial Written by July 11, 2016

Η ενημέρωση στη χώρα μας είναι γεγονός ότι έχει περάσει από μύρια κύματα. Σίγουρα, η κυβέρνηση της "αριστεράς" δε θα την άφηνε ανέπαφη. Καθ' όλη την πορεία της στη διακυβέρνηση της χώρας, με κάθε ευκαιρία μας επιβεβαιώνει για τον πραγματικό της στόχο. Η εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος που με τον άκρατο λαϊκισμό θα καταφέρει να διεισδύσει στη συνείδηση του ελληνικού λαού και να παίξει για χρόνια πρωταγωνιστικό ρόλο. Εάν κύριος πυλώνας της δράσης του κ. Τσίπρα ήταν το εθνικό συμφέρον και η εξέλιξη του κοινωνικού κράτους της χώρας με στόχο τον άνθρωπο, τη ενίσχυση της δημοκρατίας, της ηθικής και των αξιών τότε καλώς να το έκανε. Σε κάθε της έκφανση όμως η παρέα της Κουμουνδούρου προσπαθεί να μας πείσει για το αντίθετο.

Αυτή τη φορά είναι οι τηλεοπτικές άδειες. Αρχικά, μόνον 4 άδειες με πανελλαδική εμβέλεια συμπεριλαμβάνονται στο διαγωνισμό ενώ τα νομικά πλαίσια που έχουν ορισθεί μπορούν να αντέξουν 8-10 κανάλια. Επίσης, στο διαγωνισμό δε συμμετέχουν καν άνθρωποι του χώρου. Ο Καλογρίτσας, που τυγχάνει (μάλλον!!) να είναι κουμπάρος του Καμένου και του Σπίρτζη, ο Ιβάν Σαββίδης και ο άνθρωπος που έχει ουκ ολίγες εμπλοκές με την ελληνική δικαιοσύνη Βαγγέλης Μαρινάκης. Με αυτά και μόνο τα στοιχεία, για ποια διαφάνεια μπορούμε να μιλάμε στο τηλεοπτικό πεδίο;;

Η ενημέρωση πρέπει να είναι πολύπλευρη και μακριά από κάθε είδους συμφέροντα. Όταν η τηλεόραση βρίσκεται και είναι ανοικτή σε κάθε σπίτι, τότε πρέπει το νομικό καθεστώς που την επικυρώνει να είναι απόλυτα δίκαιο. Η πολυφωνία, η δημοκρατία, ο πολιτισμός και τα προγράμματα όξυνσης του πνευματικού επιπέδου πρέπει να κοσμούν την τηλεόραση και όχι να είναι μία μειονότητα σε περιφερειακά κανάλια. Τέλος, πρέπει να διασφαλίζεται η αντικειμενικότητα επιτέλους της ενημέρωσης και να μην προάγονται τα συμφέροντα και ο λαϊκισμός από όπου κι αν προέρχονται.

Η ελευθερία του λόγου, του τύπου και της ενημέρωσης στα ΜΜΕ πρέπει να προασπίζεται και αυτό είναι θέμα Δημοκρατίας.

Εκτροφείς Μηχανισμών - Κύριος αντίπαλος των νέων
Editorial Written by July 09, 2016

 

Είναι γεγονός ότι ο άνθρωπος, από μόνος του, δεν μπορεί να εξελιχθεί και να δημιουργήσει εάν δεν συμμετέχει αρχικά ή κατ' εξακολούθηση σε ένα σχηματισμό. Αυτός θεωρητικά θα μπορούσε να είναι τα σημερινά κόμματα. Όμως, εάν προσέξουμε καλύτερα, τα κόμματα δεν τα κινεί ούτε η κομματική πειθαρχία, ούτε η παραταξιακή συνείδηση. Τα κόμματα λειτουργούν χάρη στους μηχανισμούς τους. 
 
-Τι γίνεται, όμως στην περίπτωση που ένας μηχανισμός βάζει το μηχανισμό πάνω από το κόμμα;;
-Τι γίνεται όταν άνθρωποι έχουν στηρίξει τη ζωή τους σε μια ομάδα μέσα σε ένα κόμμα και για να επιβιώσουν γίνονται αυλικοί κάθε προέδρου, αποδομώντας το έργο του προηγούμενου για να γίνουν αρεστοί;
 
Είναι δυο ερωτήσεις που θα μπορούσαν να έχουν την ίδια απάντηση, ένας από τους μηχανισμούς που ασκεί κακόβουλα το ρόλο του. Παρ'όλα αυτά, επιθυμώ να δώσω διαφορετικές απαντήσεις, Πρόεδρος και ο μηχανισμός που επιλέγει αυτός-ή για να επιβιώσει εάν ο προσωπικός του μηχανισμός είναι γηρασμένος έως ανύπαρκτος ή αν χάρην ονόματος ή εκλογικής περιφέρειας δε χρειαζόταν να έχει τόσο δυνατό μηχανισμό.
 
Έτσι, μπορεί για παράδειγμα ένα κόμμα να ποινικοποιηθεί στη συνείδηση του λαού και να είναι αυτός ο πραγματικός λόγος και όχι ένα Μνημόνιο. Επίσης, η ιστορική ευθύνη που κάποια στιγμή μπορεί να αναλάβει για τη χώρα αυτό το κόμμα, οι μηχανισμοί του να μην μπουν καν στη διαδικασία να το ρευστοποιήσουν υπέρ του κόμματος. Με λίγα λόγια, εάν οι μηχανισμοί δε δρουν με γνώμονα τη διόγκωση ενός κόμματος, τότε πράττουν κατά του και κερδοσκοπικά. 
 
Επειδή, όμως, εδώ δεν κάνουμε απλή κριτική αλλά πρέπει να δίνουμε και τροφή για σκέψη, ας δούμε με μικρές αλλαγές-τομές πως θα μπορούσε να δημιουργηθεί κάτι παραγωγικότερο για τη χώρα σε επίπεδο κομμάτων. Ο συλλογισμός μου είναι απλός και ονομάζεται "έργο με ημερομηνία λήξης". Όταν καθιερωθεί η βουλευτική θητεία, όταν σπάσουν οι μεγάλες περιφέρειες που για να βγεις εκεί βουλευτής πρέπει να έχεις σχέσεις αγάπης με τα ΜΜΕ, όταν έρθει η κοινωνική πολιτική στο επίκεντρο με γνώμονα τον άνθρωπο και όχι τους αριθμούς, τότε η ψήφος θα αποκτήσει νόημα. Οι πρακτικές και η λογική των ανθρώπων ίσως να μην αλλάξει σε μεγάλο βαθμό, το τοπίο όμως θα αλλάξει. Το Κοινοβούλιο θα είναι νεανικό και θα σταματήσει ο κόσμος να βλέπει τους ανθρώπους που κατασπατάλησαν τα δημόσια ταμεία. Οι πολιτικοί στην τηλεόραση θα σταματήσουν να υπερασπίζονται μια θέση που θα λέει "εγώ δεν έφαγα" αλλά θα τοποθετούνται με προτάσεις και θα λένε "εγώ προτείνω", καθώς δε θα έχουν προλάβει να ζήσουν μια σαρακονταετία χορού εκατομμυρίων σε οποιοδήποτε νόμισμα.
 
Καταλήγοντας, όσο σάπιοι και ανήθικοι μηχανισμοί προσπαθούν να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο ταϊζοντας τον εαυτό τους και όχι το κόμμα τους, τότε αυτό το κόμμα δε θα έχει ουσιαστικά νέα πρόταση και θα αναπαράγει προτάσεις της δεκαετίας του '80. Επίσης, όσο νέα πολιτικά μυαλά θάβονται στο βωμό της εξουσιομανίας και δεν τους δίνεται το βήμα να δημιουργήσουν για τον τόπο και τη χώρα τους θα βλέπουμε τους ίδιους και τους ίδιους να μονοπωλούν το ενδιαφέρον. Η γενιά του '50,'60 φόρτωσε στις πλάτες των νέων της εποχής μας εκατοντάδες δις χρέους, οπότε ίσως δικαιούνται τουλάχιστον να παλέψουν απέναντι στο Δήμιο που τους φέρατε αντιμέτωπους με τις δικές τους δυνάμεις.

 

Σε προεκλογικό mood...
Editorial Written by July 08, 2016

Στο δικό της κοσμο φαινεται να κινείται η ΝΔ, την ωρα που ο ΣΥΡΙΖΑ περνάει αλλαγη εκλογικού νομου, αναθεώρηση Συντάγματος & μέτρα, η ΝΔ εχει εγκαινιάσει μια δικη της προεκλογική περιοδο: Ετσι ολοι οι γραμματείς του κομματος που όρισε προσφατα ο Κυριακος Μητσοτακης για την ανασυγκροτηση του κόμματος μετετραπησαν σε μια νύχτα σε υποψήφιους βουλευτες: Η αιώνια υποψήφια Ζ. Ράπτη , ο Β. Σπανακης, ο Β. Ξυπολυτας από εκλογικοί πυρήνες του Μητσοτάκη μετετράπησαν εν μία νυκτί σε υποψήφιους βουλευτές και στο πλάι τους, ο σταθερά τοποθετημένος σε κυβερνητικές καρέκλες Κωστόπουλος αλλα και ο επι σχεδόν μια δεκαετία παλαιός συνεργάτης του Χατζηδάκη, Σταθόπουλος που αφου απηύδησε να περιμένει μια (έμμισθη) θεση στη ΝΔ και αφου τελείωσε άδοξα η συνεργασία του με τους Παπαμιμίκο-Τζιτζικωστα αρχισε να παιρνει δημοσιογραφους τηλέφωνα να λεει οτι θα ειναι υποψήφιος στη Β' Αθηνων.

Βεβαια το μεγαλο αστέρι παραμένει "ο προεδρος της Νεολαίας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κομματος" Κυρανακης που δε λεει καλημερα ουτε στο είδωλο του στο καθρέφτη. Αν δεν μαζέψει ο Κυριακος γρηγορα αυτη τη γελοία κατασταση ο Τσιπρας θα κυβερνά οχι μέχρι το 2019 αλλα το 2029..

Τα παιδία παίζει
Editorial Written by July 07, 2016

Το "Σχέδιο Χ" κάθε άλλο παρά έκπληξη θα πρέπει να μας προκαλεί. Η πολιτική που ακολούθησε από το πρώτο εξάμηνο του 2015 η κυβέρνηση ήταν ένα παιχνίδι παράτασης καθώς δεν υπήρχε πλάνο. Φυσικά, σε καμία περίπτωση "το σχέδιο Χ" δεν έπαιζε το ρόλο της εναλλακτικής λύσης. Ήταν η λύση που ήθελε από την αρχή ο μέγας μάγιστρος των Οικονομικών, Γιάνη, εφόσον δεν παρουσιάστηκε καμία άλλη πρόταση στις πολύωρες, "δύσκολες" διαπραγματεύσεις.

Όταν ήρθε εκείνη την περίοδο στη χώρα μας η Ελπίδα, ο παλιμπαιδισμός και το "κρυφτό" που έπαιζε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε προηγούμενο. Κάποιοι θα έλεγαν τότε ότι το αντάρτικο του κ. Τσίπρα απέναντι στους εταίρους έπρεπε να είχε γίνει από τους προηγούμενους κυβερνώντες. Σήμερα, όμως, έναν χρόνο μετά το περιβόητο δημοψήφισμα, με τα capital controls, με την ανεργία στο ζενίθ, με τη διατήρηση του ΕΝΦΙΑ, με τις περικοπές στις συντάξεις και τους μισθούς, με την υπερφορολόγηση και με την ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πλούτου και την εκποίησή του στο διηνεκές, μάλλον θα έχει εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη.

Κάθε φορά που πήγαινε ο κ. Τσίπρας στο "τραπέζι της σκληρής διαπραγμάτευσης" επέστρεφε με διαφορετικό αριθμό, μετρημένο σε δις ευρώ, προαπαιτούμενων, απαιτούμενων ή οφειλών. Φτάσαμε στο σημείο να είμαστε η μοναδική χώρα που δεν βλέπει έξοδο από τα Μνημόνια και κάθε φορά έχει να εφαρμόσει μόνο φορολογικές μεταρρυθμίσεις και ποτέ αναπτυξιακές. Ας μην ξεχάσουμε ότι η αξιοπιστία και αξιοπρέπεια της χώρας μας είναι επί ξύλου κρεμάμενη. Αυτό αναδεικνύεται από το γεγονός ότι σε μία μέρα ακούσαμε, από τη μια πλευρά, Υπουργούς να υπερασπίζονται την άποψη ότι η χώρα έχει βρει το δρόμο της και από την άλλη η Ευρώπη ασκούσε βέτο στην ελληνική κυβέρνηση, σύμφωνα με το οποίο αν δεν ολοκληρώνονταν οι αποκρατηκοποιήσεις δε θα εκταμιευόταν η δόση.

Το φως, λοιπόν, στην άκρη του τούνελ δεν πρόκειται να φανεί όταν μια κυβέρνηση δεν εκτελεί το καθήκον της απέναντι στο λαό αλλά κατασπαταλεί το κεφάλαιο του εθνικού συμφέροντος στην εγκαθίδρυσή της στο πολιτικό γίγνεσθαι της χώρας.

Υ.Γ.: είτε το είπε ο επικεφαλής του ESM, Ρέκλινγκ, είτε ο συγγραφέας Γκαλμπρέιθ, η δημιουργκή ασάφεια ή αντάρτικό ή πρώτη φορά Αριστερά ή Ελπίδα, κόστισαν στην Ελλάδα 6 μονάδες ανάπτυξης, δηλαδή κάτι παραπάνω από 100δις ευρώ.

ΟΝΝΕΔ άνευ ορίων
Editorial Written by July 06, 2016

Ούτε τα προσχήματα δεν κρατήθηκαν στην συγκρότηση της «Διοικούσας» Επιτροπής της ΟΝΝΕΔ. Ο επικεφαλής και δύο ακόμα έχουν ξεπεράσει προ πολλού το ανώτατο όριο ηλικίας των 32 ετών που ορίζει το καταστατικό της Οργάνωσης, ενώ κάποιοι άλλοι εκ των 7 της «διοικούσας» κατέχουν τη θέση του μέλους της Π.Ε της Ν.Δ. Ούτε στη ΚΝΕ, που κάποτε κορόιδευαν οι Οννεδίτες δεν έχουν συμβεί αυτά.

Η “υπερέκθεση” Βενιζέλου… προκαλεί υποψίες για εξελίξεις
Editorial Written by July 06, 2016

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν υπήρξε ποτέ… συνηθισμένη προσωπικότητα για τον εγχώριο δημόσιο βίο. Από την εποχή που μπήκε στο ΠΑΣΟΚ το 1989, όταν αρκετοί… γύριζαν την πλάτη τους στον Ανδρέα Παπανδρέου, στον απόηχο του σκανδάλου Κοσκωτά και της ήττας από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του 1989, ο Ευάγγελος Βενιζέλος… είναι πάντα εδώ.

Παρών και μάχιμος, θα προσέθετε κανείς, με την επίμονη υπεράσπιση ιδεών και πρωτοβουλιών, ακόμη και όταν φτάνει στην ακραία υπερβολή, όπως για παράδειγμα με τη… μνημειώδη ατάκα περί κατάθεσης στεφάνου υπέρ του PSI.

Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και άλλοτε συγκυβερνήτης του Αντώνη Σαμαρά στα δύσκολα χρόνια 2012-2015, έχει… κανιβαλιστεί επαρκώς στη δημόσια ρητορική τα τελευταία χρόνια. Φυσικά, έχει και ο ίδιος τις βαριές ευθύνες του. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι καταγράφει σήμερα προχωρημένη τοξικότητα και αποστροφή σε μεγάλα κοινωνικά στρώματα, με αποτέλεσμα ο δημόσιος λόγος του να χάνει δυναμική και δυνατότητα παρεμβασης.

Απ’ την άλλη, τον Ευάγγελο Βενιζέλο δύσκολα μπορείς να τον παραμερίσεις. Και είναι χρήσιμο να παρακολουθεί κανείς τη δημόσια παρουσία και τις κινήσεις του, για να χαρτογραφεί εγκαίρως εξελίξεις μέλλοντος.

Έτσι, είναι ενδιαφέρουσα η… υπερέκθεση του Ευάγγελου Βενιζέλου στα ΜΜΕ και τον δημόσιο λόγο τις τελευταίες μέρες. Με εμφανίσεις σε ΜΜΕ και δημόσιες παρεμβάσεις, στη σκιά και της… φορτισμένης ανάμνησης του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου του 2015. Κάτι… βλέπει προφανώς ότι έρχεται, και σπεύδει να επανατοποθετηθεί εγκαίρως στον πολιτικό χάρτη.

Άλλωστε, με τον Ευάγγελο Βενιζέλο τις περισσότερες φορές διαφωνεί κανείς. Δεν μπορεί ωστόσο να μην του αναγνωρίσει ότι “το έχει”. Και οσφραίνεται τις εξελιξεις εγκαίρως.

ΠΑΣΟΚοι του ΠΑΣΟΚ και ΠΑΣΟΚογενείς του ΣΥΡΙΖΑ σε στενή επαφή;;
Editorial Written by July 06, 2016

Περίεργα πράγματα συμβαίνουν εκεί στη Χαριλάου Τρικούπη.

Δεν φτάνει ο πονοκέφαλος που προκαλεί στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ο Πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ με τη στήριξη που παρέχει στην Κυβέρνηση ψηφίζοντας τον εκλογικό νόμο, έρχονται υπόγειες στηρίξεις θεσμικών στελεχών του ΠΑΣΟΚ σε ψηφοδέλτια κλαδικών φορέων που συγκροτούνται από δυνάμεις φίλα προσκείμενες σε κορυφαίο πασοκογενή Υπουργό της Κυβέρνησης.

Πιο συγκεκριμένα στις εκλογές του Πανελληνίου Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών που διεξήχθησαν την περασμένη Κυριακή, στο ψηφοδέλτιο «Προοδευτική Συνεργασία Πολιτικών Μηχανικών» που συγκροτήθηκε υπό τις «ευλογίες» του πρώην Προέδρου του Τ.Ε.Ε. κ. Χρήστου Σπίρτζη, συμμετείχε εν ενεργεία μέλος Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ.

Ως εδώ θα πει κανείς τυχαίο γεγονός.

Υπό αίρεση είναι, μέχρις αποδείξεως του εναντίον, και η υπό διερεύνηση φημολογία ότι κορυφαίοι παράγοντες του Τ.Ε.Ε., που ενίσχυσαν την υποψηφιότητα της κας Γεννηματά για να γίνει Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, συντάχθηκαν με το εν λόγω ψηφοδέλτιο κόντρα στο ψηφοδέλτιο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Πολιτικών Μηχανικών που στήριζε το οργανωμένο ΠΑΣΟΚ.

Από το σημείο αυτό όμως, μέχρι τη στιγμή που άνθρωποι της Προέδρου του ΠΑΣΟΚ παίρνουν τηλέφωνο στην Καρδίτσα και ζητάνε, εξ ονόματός της, να γίνει Γραμματέας της Νομαρχιακής του ΠΑΣΟΚ άνθρωπος που κατέβηκε με το ψηφοδέλτιο του κ. Σπίρτζη στους Πολιτικούς Μηχανικούς, πάει πολύ.

Και πολύ φοβάμαι ότι μέσα από τέτοιες ενέργειες εκλείπει το τυχαίο του πράγματος και πλέον συζητάμε για παρασκηνιακές «στενές επαφές τρίτου τύπου» με άγνωστη κατάληξη…

Δεν βγαίνουν τα κουκιά Αλέξη…
Editorial Written by July 06, 2016

Η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών δεν έχει αντιληφθεί την σημαντικότητα του επερχόμενου προς ψήφιση εκλογικού νόμου και πιθανόν να πιστεύει πως δεν παίζει σημαντικό ρόλο. Οι συσχετισμοί και τα δεδομένα που έχουν προκύψει από τις ζυμώσεις, έχουν κάποια συγκεκριμένα ποιοτικά αλλά κυρίως ποσοτικά χαρακτηριστικά.

Πριν καταγράψουμε τις προθέσεις που έχουν εκδηλωθεί, αξίζει να σημειώσουμε δύο αστερίσκους όσον αφορά την εφαρμογή των διατάξεων που προβλέπει η τροπολογία που κατατέθηκε.

1* Η ψήφος στα 17 δεν είναι ακριβώς η ψήφος των 17ρηδων. Γελάτε ε;

Κι όμως! Καταρχήν, το ηλικιακό όριο δικαιώματος ψήφου δεν καθορίζεται από το εκλογικό σύστημα, αλλά από το Σύνταγμα. Μέχρι τώρα, ίσχυε το ότι δικαίωμα ψήφου έχουν δεν έχουν όσοι έχουν κλείσει τα 18, αλλά όσοι έχουν γεννηθεί το έτος 1997. Δηλαδή μέχρι σήμερα ψήφιζαν και οι 17ρηδες! Συνεπώς με την μείωση του ηλικιακού ορίου στα 17 έτη, με την ίδια λογική, ψηφίζουν και οι 16ρηδες!

2* Εφόσον ψηφιστεί ο εκλογικός νόμος και λάβει από 151 έως 199 ψήφους, οι διατάξεις του θα ισχύουν από την μεθεπόμενη εκλογική διαδικασία. Συνεπώς, εφόσον στις επόμενες εκλογές δεν σχηματιστεί κυβέρνηση είτε μέσω αυτοδυναμίας (πράγμα αδύνατο), είτε μέσω διερευνητικών εντολών, τότε προκηρύσσονται επαναληπτικές εκλογές.

Σε ένα υποθετικό σενάριο δεν σχηματίζεται κυβέρνηση και έχοντας λάβει όλοι οι αρχηγοί τις διερευνητικές εντολές που τους δίνεται από τον ΠτΔ (3 ημέρες έκαστος), τότε πάμε σε επαναληπτικές εκλογές. Δηλαδή, μέσα σε 30-40 μέρες θα έχουμε δύο εκλογικές διαδικασίες με διαφορετικά εκλογικά συστήματα.

Συνεπώς ο βουλευτικός χάρτης, δεν θα έχει καμία σχέση στις δύο διαδικασίες και ο εκάστοτε αρχηγός του πρώτου κόμματος θα βρεθεί αντιμέτωπος με τους βουλευτές που στην πρώτη «μάχη» απέσπασαν τις έδρες λόγω του μπόνους, ΦΥΣΙΚΑ και δεν θα τις παραδώσουν αμαχητί (μην ξεχνάμε ότι είναι με σταυροδοσία η επόμενη εκλογική διαδικασία), συνεπώς θα πιέσουν με κάθε μέσο να σχηματιστεί κυβέρνηση.

Η «χαρτογράφηση» του Α. Τσίπρα για τον μαγικό αριθμό των 200 Βουλευτών

ΣΥΡΙΖΑ: 144 ψήφοι

ΑΝ.ΕΛ.: 9 ψήφοι

Ένωση Κεντρώων: 9 ψήφοι

Χρυσή Αυγή: 18 ψήφοι

Παρόλο που δεν έχουν ανοίξει τα χαρτιά τους, έχουν δηλώσει επανειλημμένα πως είναι υπέρ της απλής αναλογικής. Επίσης η μείωση του ορίου ηλικίας είναι βούτυρο στο ψωμί τους.

ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ: 16 ψήφοι

Μετά το τελικό ΌΧΙ της Φώφης ελαχιστοποιήθηκαν οι ελπίδες για τον κ. Τσίπρα και το πολυπόθητο 200. Έχει διαφοροποιηθεί ήδη ο κ. Θεοχαρόπουλος που θα στηρίξει τον εκλογικό νόμο

ΚΚΕ: 15 ψήφοι

Κόκκινη γραμμή του ΚΚΕ είναι το όριο εισόδου στη Βουλή, το οποίο δεν καταργείται, συνεπώς δεν προβλέπεται να υπερψηφίσουν οι βουλευτές. Άλλωστε θα ήταν ιστορικό γεγονός να ακούγαμε βουλευτές του ΚΚΕ να λένε ΝΑΙ σε νόμο που κατατίθεται στη βουλή

Το Ποτάμι: 10 ψήφοι

Έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν ψηφίζουν τον εκλογικό νόμο

Ανεξάρτητοι: 4 ψήφοι

Οι κ.κ. Θεοχάρης και Γρηγοράκος έχουν δηλώσει πως δεν πρόκειται να στηρίξουν, συνεπώς μένει να δηλώσουν προθέσεις οι κ.κ. Νικολόπουλος και Παναγούλης

Η σούμα…

144+9+18+9+1= 181 ψήφοι

Συνεπώς αντιλαμβανόμαστε πως ακόμα και με τις 15 ψήφους του ΚΚΕ, φτάνουμε τους 196 και στην δεξαμενή των βουλευτών έχουν απομείνει 2 ανεξάρτητοι.

Δύσκολα τα πράγματα Αλέξη.

Παίρνουν μέτρα για την... κάλπη!
Editorial Written by July 06, 2016
Βγαίνουν οι 200 ή δε βγαίνουν οι 200;; Αυτή είναι η ερώτηση που ταλανίζει το κυβερνητικό στρατόπεδο τις τελευταίες ημέρες. Τα μέτρα της κάλπης των εθνικών εκλογών για τον κ. Τσίπρα χρειάζονται αυτή την πλειοψηφία είτε για ενίσχυση της θέσης του είτε για να αποτρέψει τον κ. Μητσοτάκη να σχηματίσει κυβέρνηση.
Όμως η πραγματικότητα πρέπει να διαμορφώνεται με προτάσεις και θέσεις και όχι φθηνούς συσχετισμούς. Αρχικά, η ψήφος στα 17. Οι νέοι σε αυτή τη χώρα μέσα από το απάνθρωπο σύστημα των Πανελλαδικών εξετάσεων καλούνται να αποφασίσουν τι θα κάνουν με το προσωπικό τους μέλλον. Η κυβέρνηση με δίχως ίχνος ηθικής "ρίχνει" το μπαλάκι στην εξέδρα και τους καλεί να πάρουν απόφαση και για το μέλλον όλης της χώρας. Με δόλια τεχνάσματα δημιουργεί ψευδείς εντυπώσεις με την απλή αναλογική, τη στιγμή που είναι όσο έντιμη είναι και η ενισχυμένη της ΝΔ. Και πως να μιλήσει για την κατάτμηση των μεγάλων περιφερειών στις οποίες δεν μπορεί κάποιος να εκλεγεί εάν δε διαθέτει επαφές με τα ΜΜΕ ή μεγάλα κεφάλαια σε προεκλογικές καμπάνιες;; Το ιστορικό ΚΚΕ και η Ένωση Κεντρώων που δεν επιθυμούν το "σπάσιμο" είναι ψήφοι μέσα στη Βουλή για τον εκλογικό νόμο που τις χρειάζεται η Κυβέρνηση για να φτάσει τις 200.
Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Τσίπρας θέλει προεκλογικά να δείξει ότι διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στις πολιτικές κινήσεις, όσο αποδυναμωμένος κι αν βγει από τις εκλογές. Είναι μια οφθαλμαπάτη που στο βωμό του μικροκομματικού του εγωισμού πολλαπλασιάζει γεωμετρικά το πρόβλημα δημοκρατίας της χώρας μας.