Editorial

Editorial
Σοκ: Από αδέσποτη σφαίρα σκοτώθηκε ο 11χρονος μαθητής στο σχολείο στο Μενίδι
Editorial Written by June 09, 2017

Κάποιος από την περιοχή πυροβόλησε στον αέρα και η σφαίρα καθώς κατέβαινε, καρφώθηκε στο κεφάλι του παιδιού - Σε εξέλιξη επιχείρηση της ΕΛΑΣ για τον εντοπισμό αυτού που πυροβόλησε

Σοκ προκαλεί η αποκάλυψη ότι ο μαθητής που πέθανε μετά από τραυματισμό σε σχολική γιορτή σε δημοτικό σχολείο του Μενιδίου, έφερε τραύμα από πυροβόλο όπλο στο κεφάλι. Την αποκάλυψη αυτή έκανε ο ιατροδικαστής κ. Νίκος Καλογριάς.

Η τραγωδία σημειώθηκε την Πέμπτη σε δημοτικό σχολείο της Αττικής. Αρχικά έγινε γνωστό ότι ο 11χρονος Μάριος λιποθύμησε και πέφτοντας κάτω, χτύπησε σοβαρά στο κεφάλι. Στο σημείο έφτασε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ και το παιδί μεταφέρθηκε διασωληνωμένο στο Παίδων «Αγία Σοφία» στις 10:30 το βράδυ της Πέμπτης. Εκεί οι γιατροί έκαναν προσπάθεια ανάνηψης χωρίς όμως να κατορθώσουν να σώσουν το αγόρι. 

Τελικά όμως έγινε γνωστό ότι το παιδί είχε βολίδα στο πάνω μέρος του κεφαλιού του, από αδέσποτη σφαίρα. Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, κάποιος από τη γύρω περιοχή πυροβόλησε στον αέρα και η σφαίρα καθώς κατέβαινε καρφώθηκε στο κεφάλι του άτυχου 11χρονου!

Όπως δήλωσε στο protothema.gr ο κ. Καλογριάς το μικρό αγόρι χτυπήθηκε από βολίδα πυροβόλου όπλου που έσπασε το κρανίο του στο δεξί μέρος στο θόλο. Επιχειρώντας να ερμηνεύσει το γιατί οι γιατροί στο Παίδων δεν αντιλήφθηκαν αυτό το τραύμα ο ιατροδικαστής είπε ότι ίσως να μην το αντιλήφθηκαν επειδή το τραύμα ήταν στο τριχωτό της κεφαλής. Εξηγεί, τέλος, ότι το παιδί πήγε κλινικά νεκρό στο Παίδων Αγία Σοφία.

Κουρουμπλής: Πρέπει να ζητήσουμε συγνώμη για το «γερμανοτσολιάδες»
Editorial Written by June 09, 2017

"Πρέπει να ζητήσουμε συγνώμη για το «γερμανοτσολιάδες»", λέει ο Παναγιώτης Κουρουμπλής και θα τον ακούσετε στο παρακάτω βίντεο.

Αυτό που ΔΕΝ θα ακούσετε να λέει είναι: "τώρα που γίναμε κυβέρνηση πατώντας επί πτωμάτων, υπολήψεων και πατριωτικών αισθημάτων, "δολοφονώντας χαρακτήρες" (λατρεμένη συριζαίικη έκφραση εμπνεύσεως Πολάκη), τώρα πρέπει να γίνουμε άνθρωποι όπως ήταν και όσοι αποκαλούσαμε "γερμανοτσολιάδες"."

ΝΔ και γοητεία..
Editorial Written by June 09, 2017

Άφωνο έχει αφήσει το instagram με τις φωτογραφίες της το μέλος της ΠΕ της ΝΔ, Μαρία Ξυτάκη.

Η Ξυτάκη ποστάρισε το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος ποστάρισε από τις γαλαζοπράσινες παραλίες της πατρίδας της, της Κεφαλλονιάς.Εκεί κατεβαίνει συχνά και σύμφωνα με πληροφορίες, κάτι ψάχνει στο πολιτικό τομέα. ενώ έχει τη στήριξη του Δημάρχου του νησιού Αλέξανδρου Παρίση, λάτρη του ωραίου φύλου.

Τριήμερο του Τζανακόπουλου στην Κέα με έξοδα του ΚΡΑΤΟΥΣ!
Editorial Written by June 08, 2017

Μόνο για την «υπηρεσιακή μετακίνηση» δύο φρουρών του πολιτικού του γραφείου από την Παρασκευή 2/6 μέχρι την Τρίτη 6/6 χρεώθηκε αυτό το ποσό στον προϋπολογισμό του υπουργείου

Με δύο άντρες ασφαλείας και όλα τα έξοδα πληρωμένα πέρασε το τριήμερο στην Κέα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος, όπως αποδεικνύεται από το έγγραφο του υπουργείου Οικονομικών με το οποίο εγκρίνεται η συγκεκριμένη δαπάνη «υπηρεσιακής μετακίνησης», ύψους 900 ευρώ! 

Μαζί με τις δεκάδες χιλιάδες Ελλήνων που απόλαυσαν μια πρώτη δόση διακοπών, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επέλεξε την Τζια για να ξεκουραστεί το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος - αν και δεν είναι καθόλου βέβαιο πως κάθε ζευγάρι που έφυγε ταξίδι πλήρωσε τελικά 900 ευρώ για λίγες μέρες διακοπών. Το τριήμερο του υπουργού έγινε βέβαια σχεδόν πενθήμερο, καθώς οι ημερομηνίες που αναγράφονται στο έγγραφο είναι η Παρασκευή 2 Ιουνίου ως αναχώρηση, με επιστροφή την Τρίτη 6 Ιουνίου - άγνωστο πρωί ή απόγευμα. 

Το έγγραφο, που κυκλοφορεί στα social media από το πρωί, αναφέρει επί λέξει: «για έξοδα υπηρεσιακής μετακίνησης δύο (2) συνοδών ασφαλείας του Πολιτικού Γραφείου του Υπουργού Επικρατείας - Κυβερνητικού Εκπροσώπου από την Αθήνα στην νήσο Κέα, με αναχώρηση από Παρασκευή στις 02-06-2017 και επιστροφή στην Αθήνα την Τρίτη στις 06-06-2017, ως εξής» και από κάτω σε πινακάκι αναγράφονται τα ποσά και οι «κωδικοί» τους: 120 ευρώ, 360 ευρώ και 420 ευρώ - σύνολο 900 ευρώ.


Τα έξοδα αυτά δηλαδή αφορούν αποκλειστικά και μόνο την μετακίνηση των δύο αυτών φρουρών από το πολιτικό γραφείο του υπουργού, βάσει των δικαιολογητικών.

Όπως είναι αναμενόμενο, τα social media και ειδικά το Twitter «βούηξαν» για τις «πληρωμένες από εμάς», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, διακοπές του κυρίου Τζανακόπουλου.































Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Καβάλας: Βάζουμε τώρα διόδια στην Εγνατία αλλά θα τα ξηλώσουμε αργότερα
Editorial Written by June 07, 2017

Μνημονιακή υποχρέωση να το κάνουμε τώρα - Θα τα βγάλουμε όταν γίνει αναλογικό το σύστημα λέει ο βουλευτής Καβάλας Μορφίδης 

Αν η Αυτοδιοίκηση και οι πολίτες της Καβάλας έφτιαχναν ένα νέο κίνημα «Δεν πληρώνω» σε αντίδραση για τα νέα διόδια που πρόκειται να εγκατασταθούν στην Εγνατία Οδό, ο Κώστας Μορφίδης θα ήταν «μαζί τους!».

Αυτό ανέφερε το πρωί της Τετάρτης 7 Ιουνίου 2017 ο βουλευτής Καβάλας του ΣΥΡΙΖΑ, σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΙ όπου αναφέρθηκε και στη συνάντηση που είχαν οι τοπικοί βουλευτές με τον Χρήστο Σπίρτζη την Τρίτη στη Βουλή.   

Ο βουλευτής είπε ότι «είναι μνημονιακή υποχρέωση η εγκατάσταση των νέων μετωπικών σταθμών», οπότε αυτοί θα εγκατασταθούν σε αυτήν τη φάση, με την προϋπόθεση ότι θα «ξηλωθούν» μόλις μπει σε λειτουργία το αναλογικό σύστημα! 

Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ: Θα τα φτιάξουμε τώρα τα διόδια αλλά θα ξηλωθούν όταν...
Θα τα φτιάξουμε τώρα αλλά θα ξηλωθούν μόλις μπει το αναλογικό σύστημα λέει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κ. Μορφίδης για τα διόδια στην Εγνατία.

Δεν παίζονται με τίποτα αυτοί οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ! 

Φραντσέσκο Τόττι, ο τελευταίος των ρομαντικών
Editorial Written by June 07, 2017

Πάρε έναν πιτσιρίκο που φοράει μια οποιαδήποτε φανέλα ποδοσφαίρου, που παίζει μπάλα σε μια αυλή ή ένα γηπεδάκι και ρώτα τον τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει. Η συντριπτική πλειοψηφία των πιτσιρικάδων θα σου έλεγε πως ονειρεύεται να γίνει ποδοσφαιριστής στην αγαπημένη του ομάδα. Κάτι τέτοιο πίστευε και ο μικρός Φραντσέσκο Τόττι, ο οποίος όμως είχε και εκείνο το άστρο που είχε αποφασίσει να του δώσει την ευκαιρία να κάνει πραγματικότητα το όνειρο εκείνου του μικρού παιδιού. 

Πριν από μερικές ώρες το ποδόσφαιρο άλλαξε για πάντα. Ο μικρός Φραντσέσκο μεγάλωσε, ωρίμασε, έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης πόλης και πλέον έφτασε στη "θέωση" σε έναν αγώνα που έστειλε την Ρόμα στους ομίλους του Champions League, και τη μισή Ρώμη στα φαρμακεία για αντικαταθληπτικά. 

Το ποδοσφαιρικό μέγεθος του Τόττι δεν είναι κάτι που χρειάζεται να συζητηθεί. Εξάλλου νομίζω αυτό είναι το τελευταίο που πρέπει να έρχεται στο μυαλό ενός ποδοσφαιρόφιλου, όταν ακούει αυτό το όνομα. Ο Τόττι στα χρόνια που θα ακολουθήσουν θα εξετάζεται ως άνθρωπος - κοινωνικό φαινόμενο. Είναι ο τελευταίος της γενιάς των πολύ μεγάλων. Ο τελευταίος της γενιάς των ποδοσφαιριστών που ήταν μπαλαδόροι και όχι αθλητές, γιατί καλοί οι "Ρονάλντοι" αυτού του κόσμου, αλλα ο απλός λαός αγάπησε το ποδόσφαιρο για παίκτες όπως ο Τόττι.

Η εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου έχει κάνει το ίδιο το άθλημα σαν μια μεγάλη μηχανή παραγωγής ρομπότ η οποία προσπαθεί με κάθε τρόπο να βγάλει από το μυαλό των παικτών κάθε έννοια αυθορμητισμού μέσα στο παιχνίδι. Ο Φραντσέσκο Τόττι υπήρξε ο τελευταίος εκπρόσωπος εκείνου του παλιού ποδοσφαίρου, ακροβατούσε ανάμεσα σε ρεαλισμό και ποίηση. Και κάπως έτσι του τα έφερε η μοίρα να σταματήσει τη μπάλα. Με την ομάδα του να σκοράρει στο 90' και να πηγαίνει στο Champions League. Με τον κόσμο να τον αποθεώνει κλαίγοντας και να του τραγουδάει το πιο τιμητικό σύνθημα που μπορεί να ακούσει ένας ποδοσφαιριστής, ένα καλλιτέχνης, ένας άνθρωπος... «Είσαι το παραμύθι που λέμε στα παιδιά μας» τραγουδούσε όλο το γήπεδο με τον Φραντσέσκο να λυγίζει. Η οθόνη κατακλύζεται από δάκρια. Στην εξέδρα, στον πάγκο, στο πρόσωπο του Τόττι, στα πρόσωπα των συμπαικτών του. Είναι η φάση που ο ρεαλισμός κερδίζει για λίγο και η λύπη ανεβαίνει στην κορυφή των συναισθημάτων.
 
Ο Τόττι δεν θα ξαναμπεί σε αυτό το γήπεδο (τουλάχιστον με αθλητική περιβολή), δεν θα ξαναπιπιλίσει το δάχτυλο μπροστά στο πέταλο, δεν θα ξαναμανουριάσει, δεν θα ξαναφάει προπονητή επειδή δεν τον γουστάρει. Ο τελευταίος των μεγάλων είναι ίσως και ο τελευταίος που θα σταματήσει τη μπάλα και δεν θα έχει haters. Δεν μπορείς να μισήσεις τον Τόττι. Δεν το έκαναν ούτε οι οπαδοί της Λάτσιο (αιώνιας αντιπάλου της Ρόμα) οι οποίοι και του έστειλαν μια επιστολή που έκλεινε έτσι: "...Σε κάθε περίπτωση, και ειδικά σε αυτούς τους καιρούς, πέτυχες κάτι που αξίζει σεβασμό. Τον σεβασμό που δεν σου έδειξαν ούτε οι οπαδοί σου, ούτε η διοίκηση σου και αυτό, στο λέμε με ειλικρίνεια, μας ενοχλεί. Εμείς δεν θα επιτρέπαμε ποτέ ένας ποδοσφαιριστής όπως εσύ να τύχει τέτοιας συμπεριφοράς.
Δεν θα παρακολουθούσαμε ποτέ σιωπηλοί αυτό που σου κάνουν και σου έχουν κάνει. Σήμερα κανείς δεν σε υπερασπίζεται και εμείς, προφανώς, δεν μπορούμε να το κάνουμε.Καμία πίκρα για τα φανελάκια που μας έχεις αφιερώσει. Καλώς το έκανες. Είμαστε στη Ρώμη και έτσι γίνεται εδώ, έτσι πρέπει να γίνεται. Ποιος ξέρει τι επίλογο θα έχει αυτή η ιστορία... Αν θα επιφυλάξει κάποια έκπληξη και κάποιος δεν θα ξέρει πια ποιον να υποστηρίξει. Σε κάθε περίπτωση, μια χειραψία όπως αξίζει σε έναν αντίπαλο που -μετά από πολλά χρόνια- αφήνει το γήπεδο, από την πλευρά των καλύτερων εχθρών σου."
Δεν θα μάθουμε ποτέ αν ο Τόττι θα μπορούσε να σταθεί σε μια ομάδα σαν τη Ρεάλ. Αλλά διάολε, έγινε ο μοναδικός που έφτυσε τη Ρεάλ των περισσότερων αστέρων, τη Ρεάλ των Γκαλάκτικος που έπαιρνε όποιον γούσταρε όποτε γούσταρε, για να μείνει στην ομάδα της καρδιάς του. Και το εξήγησε σαν να ήταν το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου:
Προτιμώ να κατακτήσω ένα πρωτάθλημα εδώ, παρά δέκα συνεχόμενα αλλού.
Ευχαριστούμε ρε Καπιτάνο που μας θυμίζεις πως το ποδόσφαιρο των παιδικών μας χρόνων κρύβεται κάπου μεσα στον καπιταλισμό του ποδοσφαιρού. Σε ευχαριστούμε που έγινες αυτός ο ένας που αντιστάθηκε.Υγ. Η "τελετή" παράδοσης στον νεότερο αρχηγό των ακαδημιών της Ρόμα, είναι ό,τι πιο συγκινητικό έχω δει ποτέ στον αθλητισμό. 
Οι “4” που διεκδικούν την πολιτική προίκα του 48% του Μεϊμαράκη
Editorial Written by June 07, 2017

Η Νέα Δημοκρατία υπήρξε παραδοσιακά η πιο… δυσερμνήνευτη παράταξη. Ενώ η κοινωνική βάση της επέλεγε να σταθεί πάντοτε στο πλευρό του εκάστοτε εκλεγμένου αρχηγού, είτε τον πίστευε, είτε όχι (εξ ου και… συντηρητική), τα κομματικά στελέχη ήταν πάντοτε… ανήσυχα. Αναζητούσαν ένα καλύτερο πλασάρισμα.
Η μοναδική εξαίρεση στην ιστορική κακοδαιμονία της μητέρας-παράταξης της 
Κεντροδεξιάς, καταγράφηκε την περίοδο 1997-2009. Δηλαδή, τα 12 1/2 χρόνια της προεδρίας τουΚώστα Καραμανλή, κατά τη διάρκεια της οποίας, με ελάχιστες εξαιρέσεις ακραίων νεοφιλελεύθερων, δεν καταγράφηκαν σοβαρά κρούσματα εσωκομματικής αντιπολίτευσης.
Ο πρώην πρωθυπουργός άλλωστε, είχε καταφέρει να οικοδομήσει μια σχέση εμπιστοσύνης με τη Ντόρα Μπακογιάννη, αδιαμφισβήτητο “Νο2” του κόμματος, έστω κι αν οι “καραμανλικοί” και οι “μητσοτακικοί” δεν έθαψαν ποτέ το τσεκούρι του πολέμου, σε επίπεδο κατώτερων ή… ανώτερων στελεχών.
Μετά την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη, η ιστορική συνείδηση της Νέας Δημοκρατίας δήλωσε και πάλι παρούσα. Ενώ ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης απέσπασε τη μισή σχεδόν κοινωνική βάση του κόμματος, στην αναμέτρηση της 10ης Ιανουαρίου 2016, με το ποσοστό του 48%, όλοι συντάχθηκαν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Και αυτό, παρά τις περίεργες… φοβίες στενών συνεργατών του σημερινού προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι αναζήτησαν συμμαχίες με ιστορικούς εχθρούς, πολέμιους και υβριστές της Νέας Δημοκρατίας, κυρίως από τον χώρο του σημιτικού ΠΑΣΟΚ, αλλά και από το περιθώριο του ακραίου και κοινωνικά ανάλγητου νεοφιλελευθερισμού, για να διαμορφώσουν “εφεδρείες”.
Πέρασαν 17 μήνες από τη στιγμή που ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέλαβε την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, και με φόντο την αναμενόμενη θριαμβευτική επικράτησή του στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, όποτε κι αν διεξαχθούν αυτές, το 48% που συγκέντρωσε στην εσωκομματική κάλπη ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, παραμένει εξαιρετικά ελκυστικό για τα μεγάλα στελέχη της ΝΔ.
Πολύ περισσότερο από τη στιγμή που πρόκειται για ένα ποσοστό το οποίο αντανακλά σε συμπαγή κοινωνική βάση, την παραδοσιακή καραμανλική πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας, σε αντίθεση με το 52% του Κυριάκου Μητσοτάκη, στο οποίο αθροίστηκαν… περαστικοί από το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι και νεοφιλελεύθερες καρικατούρες κομμάτων, που με την πρώτη ευκαιρία… θα την κάνουν από τη ΝΔ, εφόσον βρουν μια περισσότερο εύκολη διόδο προς την εξουσία. Και κυρίως, προς τη… νομή της εξουσίας.
Θα έλεγε λοιπόν κανείς ότι 4 στελέχη, διαφορετικά μεταξύ τους, ερίζουν σε θεωρητικό (;) επίπεδο, για να εκφράσουν το 48% της κοινωνικής βάσης που εμπιστεύτηκε στις προηγούμενες εσωκομματικές εκλογές τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Ο Νίκος Δένδιας, ηΌλγα Κεφαλογιάννη, ο Κώστας Καραμανλής… τζούνιορ και ο Μάκης Βορίδης.
Ο Νίκος Δένδιας είναι ο πλέον προβεβλημένος, πιθανότατα και ο πλέον ισχυρός, όπως επιβεβαιώθηκε και από την επίδειξη δύναμης που έκανε με την πρόσφατη συγκέντρωση και ομιλία του στην Αθήνα. Στις βουλευτικές εκλογές του 2015, βγήκε πρώτος στη Β’ Αθηνών, παρόλο που ήταν για πρώτη φορά υποψήφιος στη μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια της χώρας. Κέρδισε δηλαδή ακόμη και τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος έναν χρόνο αργότερα αναδείχτηκε πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας.
Η Όλγα Κεφαλογιάννη είναι η δημοφιλέστερη πολιτικός στον χώρο της Κεντροδεξιάς. Αξιοποιεί την πρωτιά της στην Α’ Αθηνών, το 2012 και το 2015, απέναντι στον Δημήτρη Αβραμόπουλο και τη Ντόρα Μπακογιάννη αντίστοιχα, και το θετικό έργο της στο υπουργείο Τουρισμού. Η διαδρομή της θυμίζει τη θυελλώδη πορεία της Φώφης Γεννηματά, από την Υπερνομαχία Αττικής, στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, και αρκετοί βλέπουν την κόρη του Γιάννη Κεφαλογιάννη ως ιδανική Δήμαρχο Αθηναίων το 2019.
Ο Κώστας Καραμανλής τζούνιορ είναι η πιο δύσκολη περίπτωση. Λόγω επωνύμου, είναι το πρόσωπο που παρακολουθεί με περίσσευμα ενδιαφέροντος η καραμανλική πτέρυγα, ο ίδιος ωστόσο χρεώνεται μια σειρά από τοξικές επιλογές συνεργατών και πολιτικών συμμάχων, που στο παρελθόν υπήρξαν φανατικοί πολέμιοι και υβριστές του Κώστα Καραμανλή και του καραμανλισμού. Με αποτέλεσμα να… σκοντάφτει στην περπατησιά του σε εσωκομματικό επίπεδο.
Ο Μάκης Βορίδης αποτελεί new entry. Έχοντας αφήσει πίσω του το παρελθόν του Εθνικού Μετώπου, και επενδύοντας στη φυσική πολιτική και ρητορική υπεροχή του, δεν κάνει άγαρμπες κινήσεις, όπως στην εσωκομματική μάχη του 2015-2016, όταν στήριξε τον Απόστολο Τζιτζικώστα, με αποτέλεσμα να χάσει πολύ έδαφος. Λόγω και των αστικών καταβολών της οικογένειάς του, είναι από τα πρόσωπα που η καραμανλική πτέρυγα παρακολουθεί πλέον… απενοχοποιημένα, σε σχέση με το παρελθόν.
Η παραπάνω χαρτογράφηση αναμένεται να πορευτεί… αγκαζέ με το πολιτικό μέλλον της Νέας Δημοκρατίας στα χρόνια που έρχονται. Με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά και… αργότερα, με δεδομένη τη συρρίκνωση του πολιτικού χρόνου στην εποχή της εθνικής μιζέριας των Μνημονίων.

Το πολιτικό μνημόσυνο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και η ηχηρή απουσία
Editorial Written by June 07, 2017

Πολιτικό μνημόσυνο στην Ολομέλεια της Βουλής για τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, σε μια αίθουσα όπου υπηρέτησε με πάθος τις ιδέες του και κατάφερε να κερδίσει την αναγνώριση και τον σεβασμό των αντιπάλων του. Κάτι που του αναγνώρισε η πλειοψηφία των πολιτικών αρχηγών.

Στα έδρανα των αξιωματούχων τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονά του, ενώ στα θεωρεία πολλοί από τους στενούς συνεργάτες και φίλους του. Από τη συνεδρίαση απουσίασε η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Χρυσής Αυγής, ενώ σχολιάσθηκε και η απουσία του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά.Ο πρωθυπουργός, κατά την ομιλία του, ουσιαστικά άδειασε τον αναπληρωτή υπουργό Υγείας Παύλο Πολάκη για τα όσα είχε γράψει στη σελίδα του στο Facebook πριν από την ταφή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, τονίζοντας πως ο εκλιπών «απέφυγε να υιοθετήσει την μισαλλοδοξία».Στις παραφωνίες, όχι μόνο ένα κομμάτι της ομιλίας του Πάνου Καμμένου και η αναφορά στη σύσκεψη των Πολιτικών Αρχηγών το 1992 για το Σκοπιανό (που προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Αλέκας Παπαρήγα αλλά και της οικογένειας Μητσοτάκη) αλλά και τα... «φάλτσα» (μικρότερης πολιτικής έντασης) του Βασίλη Λεβέντη και κυρίως οι δύο αναφορές που έκανε ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων λέγοντας πως ο Μητσοτάκης αδίκησε τον εαυτό του με την αποστασία από τον Γιώργο Παπανδρέου και ότι βιάστηκε να γίνει πρωθυπουργός πηγαίνοντας τη χώρα τρείς φορές σε εκλογές.
Τσίπρας: Ικανός αντίπαλος της Αριστεράς
Ο Αλέξης Τσίπρας ξεκίνησε το πολιτικό αντίο στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη λέγοντας πως είναι «κοινή ομολογία ότι υπήρξε ένας πολιτικός που άφησε έντονο το πολιτικό του στίγμα στη νεώτερη ιστορία. Σε μια περίοδο έντονης πολιτικής αναταραχής και αποσταθεροποίησης αλλά και τις προσπάθειες που κατέβαλε για την εμπέδωσης της Δημοκρατίας από τη Χούντα… Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ανήκει πλέον στην ιστορία και η ιστορία ακούει προσεκτικά και τους επικριτικές και τους υποστηρικτές. Δεν κρίνει αλλά καταγράφει.Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ανέλαβε πλήρως την ευθύνη όλων των πολιτικών του επιλογών ακόμα και των πιο δύσκολων και αμφιλεγόμενων. Και αυτό κανείς πρέπει να του το αναγνωρίσει. Για την Αριστερά ήταν ένα αντίπαλος αλλά πρέπει να του αναγνωρίσουμε ότι κατά τη Δικτατορία εργάστηκε για τη διεθνή καταδίκη των Συνταγματαρχών Αναγνωρίσθηκε ως άνθρωπος αλλαγμένος από εμφυλιακές φοβίες και προκαταλήψεις, ανοικτός στο διάλογο. Σήμερα αυτά μπορεί να θεωρούνται δεδομένα αλλά στο κλίμα της εποχής δεν ήταν…
 
Ως αρχηγός της ΝΔ αναγνώρισε την ανάγκη να απαλλαγή το κόμμα του από κατάλοιπα και να κινηθεί πάνω από διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος. Η επιλογή αυτή πρέπει να αναγνωριστεί ως μια θετική προσφορά για την εμπέδωση της Δημοκρατίας. Υπήρξε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε μια δύσκολη περίοδο και ανέδειξε τον κοινοβουλευτισμό του… Υπήρξε ένα σοβαρός και υπολογισμός πολιτικός αντίπαλος».Για την περίοδο ‘91-‘93 είπε πως «δεν θα προχωρήσω σε κρίσεις για αυτή την περίοδο. Σε ό,τι αφορά την πρωθυπουργία του οφείλω να του πιστώσω τους χαμηλούς τόνους στην εξωτερική πολιτική σε μια περίοδο που οι εθνικιστικές απόψεις απειλούσαν την σταθερότητα της γειτονίας μας… Ο θάνατός του κλείνει μια ιστορική περίοδο… ήταν ένας πολύ ικανός αντίπαλος της Αριστεράς αλλά αταλάντευτος κοινοβουλευτικός που δεν δίστασε να αναλάβει πολιτικά ρίσκα από την δεκαετία του ‘60 έως και την εποχή της μεγάλης πόλωσης του τέλους της δεκαετίας του ‘80. Ένας εξαιρετικός κοινοβουλευτικός άνδρας και ρήτορας, που απέφυγε να υιοθετήσει την μισαλλοδοξία ως εργαλείο. Και αυτό είναι μια αξιομνημόνευτη παρακαταθήκη για τη Δημοκρατία, το πολιτικό σύστημα και τον πολιτικό πολιτισμό… Να θυμόμαστε τον εκλιπόντα και την παρακαταθήκη που αφήνει πίσω του..».
Κυριάκος Μητσοτάκης: Δεν ήταν κυνικός, ήταν αθεράπευτα ρομαντικός
Ο γιος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης αφού ευχαρίστησε όσους στάθηκαν δίπλα στην οικογένεια του αυτές στις ημέρες σε μια δύσκολη στιγμή όπως είναι αυτή του πένθους σε δημόσια θέα, ανέφερε πως η αναγνώριση της αξίας του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη από το σύνολο του πολιτικού κόσμου και των αντιπάλων του τον δικαίωσε σε αυτά που πίστευε. «Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης δεν επέλεγε την αποδοχή αλλά τον σεβασμό των αντιπάλων του. Δεν έψαχνε τόσο το χειροκρότημα αλλά το σεβασμό στο επιχείρημα που πρότασσε. Αναζητούσε την μετριοπάθεια, απευθυνόταν περισσότερο στη λογική. Πίστευε ότι ηγέτης είναι αυτός που όταν το απαιτούν οι περιστάσεις μπορεί να πηγαίνει και κόντρα στο ρεύμα… Να διακρίνει το ουσιώδες πέρα από τις έριδες και τις αντιπαραθέσεις της στιγμής…
Έμεινε, όπως ο ίδιος είχε πει, πάντα σταθερός στις ιδέες του και η κοινωνία του το αναγνώρισε. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ταυτίσθηκε περισσότερο ίσως από οποιοδήποτε άλλο από την Βουλή… Μίλησε πάνω από 724 φορές από αυτό το βήμα της Ολομέλειας και έκανε αναρίθμητες παρεμβάσεις τις κοινοβουλευτικές επιτροπές. Στην καρδιά του πάντα παρέμενε βουλευτής Χανίων, αλλά δεν πικράθηκε όταν εκείνοι δεν του έδειξαν την αγάπη τους… Πολλοί θα είχαν γονατίσει, αλλά ο ίδιος είχε ένα ξεχωριστό μέταλλο… να πετύχει την σύνθεση της κεντροδεξιάς... Η κορυφαία κοινοβουλευτική του στιγμή ήταν τότε όταν συγκράτησε τα δάκρυα του και την απέραντη προσωπική του θλίψη. Όταν μετά τη δολοφονία Μπακογιάννη μίλησε στην Βουλή και ζήτησε αυτοσυγκράτηση…».
Ο πρόεδρος της ΝΔ αναφέρθηκε στα μεγάλα επιτεύγματα της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και στην πίστη του σε δημοκρατικές αξίες και έκλεισε λέγοντας «δεν ήταν κυνικός ήταν αθεράπευτα ρομαντικός και αισιόδοξος. Είχε πάντα εμπιστοσύνη στο λαό. Δεν φοβόταν τον Έλληνα στο ευρύτερο περιβάλλον της ΕΕ και της παγκοσμιοποίησης. Αρκεί να το πάρουμε απόφαση και να προσαρμοστούμε. Και όσο γρήγορα χαλάει η χώρα άλλο τόσο γρήγορα φτιάχνει… Με μια προϋπόθεση, να ξέρει την αλήθεια» και θύμισε το στίχο του εθνικού ποιητή ότι "το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό ότι είναι αληθινό.."».
Φώφη Γεννηματά: Ένας από τους κορυφαίους κοινοβουλευτικούς
Η επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά σε μια «ισορροπημένη» πολιτικά ομιλία ανέφερε πως «η σημερινή συνεδρίαση δεν είναι εύκολη καθώς είναι νωπό το χώμα που τον σκεπάζει. Και αυτό επιβάλλει ιδιαίτερα ειλικρινή σεβασμό και στοιχειώδη ευαισθησία. Η Βουλή, δεν γράφει η ίδια την Ιστορία. Ούτε τη συλλογική. Ούτε την προσωπική. Η Βουλή κατέχει προσφέρει το υλικό για τη συγγραφή της ιστορίας.Κάθε φορά που μια σημαντική προσωπικότητα του δημόσιου βίου φεύγει από τη ζωή, αφήνει ένα ανεξίτηλο σημάδι στο πολιτικό ημερολόγιο του τόπου και ανοίγει το μεγάλο βιβλίο της ελληνικής πολιτικής ιστορίας για να γραφτούν νέες σελίδες αφηγήσεων, αξιολογήσεων, κριτικής αποτίμησης. Ο εκλιπών είχε μακρόχρονη παρουσία στην πολιτική ζωή του τόπου. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ανήκει σε εκείνους τους πολιτικούς που κυριάρχησαν το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Με έργα και πρωτοβουλίες. Και με έντονο πολιτικό λόγο. Μέχρι το τέλος, σχεδόν, της ζωής του. Μπολιασμένος από νωρίς με το πάθος για συμμετοχή στα κοινά, δεν έπαψε ποτέ να αναπτύσσει πολυσχιδή πολιτική δράση. Υπήρξε σθεναρός υποστηρικτής της δημοκρατίας και της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας, μέχρι το τέλος της ζωής του. Έζησε όλα όσα θα ήθελε ένας πολιτικός να ζήσει. Σε όλους τους ρόλους.
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης μπορεί να αναγνωριστεί ως ένας από τους κορυφαίους κοινοβουλευτικούς. Δεν ήταν ρήτορας με τα παραδοσιακά κριτήρια. Είχε, όμως, το χάρισμα να διατυπώνει πολιτικές θέσεις και να τις αναλύει μέσα σ΄ αυτή την αίθουσα με μοναδικό τρόπο. Όσο και αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τις πολιτικές επιλογές του, δεν μπορεί παρά να παραδεχθεί το υψηλό πολιτικό του ανάστημα, τη σημαντική παρουσία του στην Βουλή και την αποφασιστικότητά του στην διαχείριση των δημόσιων πραγμάτων».Η Φώφη Γεννηματά αναφέρθηκε ξεκάθαρα και στην περίοδο 1989 -93 λέγοντας ότι «ως πρωθυπουργός άσκησε μια πολιτική που είχε σαφές πρόσημο, συγκεκριμένο περιεχόμενο και αποτελέσματα. Η δική μας παράταξη, το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, βρεθήκαμε απέναντι στις κυβερνητικές επιλογές του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Αντιταχθήκαμε στην λογική της βίαιης προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας και της κοινωνίας, στα κελεύσματα των πιο συντηρητικών επιλογών της νέας παγκόσμιας οικονομικής τάξης πραγμάτων.Και ήρθαμε τέλος σε ευθεία αντιπαράθεση με την μεγάλη πολιτική περιπέτεια το 1989 όταν στοχοποιήθηκε ο Ανδρέας Παπανδρέου με την παραπομπή του στο ειδικό δικαστήριο. Μια καθαρά πολιτική δίωξη, που δημιούργησε πόλωση και δίχασε τον ελληνικό λαό. Πολιτική θύελλα που συνεχίστηκε μέχρι την επάνοδο του Ανδρέα Παπανδρέου στην κυβέρνηση, και την γενναία πολιτική πρωτοβουλία του για το οριστικό τέλος της σκανδαλολογίας. Η λογική της Εθνικής Συμφιλίωσης και Συνεννόησης, οδήγησε στην επίτευξη του μεγάλου στόχου της συμμετοχής της Ελλάδας στην ΟΝΕ, επί πρωθυπουργίας Κώστα Σημίτη. Το αίτημα της εθνικής συνεννόησης παραμένει ως σήμερα εξαιρετικά επίκαιρο και ζωντανό.Υπάρχουν μεγάλα και κρίσιμα κομμάτια της ιστορίας μας που δεν μπορούν να ξαναγραφτούν. Ο ιστορικός του μέλλοντος -είμαι βέβαιη- θα αφιερώσει μεγάλο μέρος της μελέτης και του έργου του στην ανάλυση και αποτίμηση της πολυετούς σταδιοδρομίας και προσφοράς του Κων. Μητσοτάκη στον πολιτικό μας βίο. Θα φανεί γενναιόδωρος για τα θετικά και αυστηρός απέναντι σε σφάλματα και παραλείψεις. Άλλωστε, η ιστορία, η αντικειμενική ιστορική αξιολόγηση, δεν γράφεται ούτε με τη μεταθανάτια ωραιοποίηση ούτε με ανεδαφικά αναθέματα. Κάθε πρόσωπο που πέρασε κι άφησε το αποτύπωμά του στη σύγχρονη πολιτική μας ιστορία με την ένταση και τη διάρκεια που το έπραξε ο Κων. Μητσοτάκης, αξίζει κάτι πολύ περισσότερο από μια παθιασμένη ή εμπαθή μεταθανάτια κατάθεση διαπιστευτηρίων αγάπης και μίσους στον Τύπο και το διαδίκτυο. Οφείλουμε να συμβάλουμε στην αποτίμηση και αξιολόγηση ενός πολιτικού, που γεννήθηκε ανάμεσά μας, μεγάλωσε πορευόμενος ανάμεσά μας και μετεξελίχτηκε στον πιο σκληρό αντίπαλό μας. Αναμφίβολα η αποτίμησή μας και η αξιολόγησή μας είναι θετική».
Δημήτρης Κουτσούμπας: Δεν θα ήθελε μισόλογα
Ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας ανέφερε πως αναγνωρίζει στο πρόσωπο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη «έναν μεγάλο και ικανό αντίπαλο με καθαρό πολιτικό λόγο. Καθαρά και με ευθύτητα το κόμμα μας αντιπαρατέθηκε στις πολιτικές θέσεις και απόψεις του, με πολιτικά επιχειρήματα, χωρίς μισόλογα, χωρίς μικροκομματικούς ελιγμούς. Πιστεύουμε ότι αυτό μας το αναγνώρισε και ότι δεν θα ήθελε σε καμία περίπτωση, χάριν σκοπιμότητας, αυτές τις ώρες, να κρύβουμε λόγια, ακόμη και τώρα που πλέον δεν είναι στη ζωή.Πρωταγωνίστησε στις προσπάθειες διαφόρων αναγκαίων εκσυγχρονισμών που απαιτούνταν για την αποτελεσματικότερη άσκηση και εδραίωση της αστικής εξουσίας. Κατάλαβε σχετικά νωρίς ότι για την αντιμετώπιση του εργατικού, λαϊκού, του κομμουνιστικού κινήματος δεν αρκούσε η καταστολή και οι διώξεις, αλλά επιβαλλόταν και η προώθηση πολιτικών μέτρων συμμετοχής και ενσωμάτωσής τους τελικά στο αστικό πολιτικό σύστημα. Από τη σκοπιά αυτή, από την αρχή ήταν ανοιχτός στην προοπτική ελεύθερης πολιτικής δράσης του ΚΚΕ, μέχρι το σημείο βέβαια που και το ίδιο θα περιόριζε τους στόχους και τη δράση του στα όρια και στα πλαίσια της αστικής διαχείρισης….», επεσήμανε.
Ο Δημήτρης Κουτσούμπας αναφερόμενος στο 1989 επέλεξε να αναφέρει πως «κάποιοι μας κατηγορούν μερικές φορές ότι είμαστε σκληροί και ισοπεδωτικοί απέναντι σε αντιπάλους μας. Άλλοι πάλι, για τους δικούς τους λόγους, ισχυρίστηκαν ότι είμαστε επιεικείς, ότι τάχα ίσως και να υπήρχαν κάποια κρυφά μορατόριουμ μαζί τους. Τίποτε από όλα αυτά δεν ισχύει!».Η ομιλία πάντως που προκάλεσε τις περισσότερες αντιδράσεις ήταν αυτή του προέδρου των ΑΝΕΛ Πάνου Καμμένου, ο οποίος θέλησε μέσα από τα γεγονότα του 1993 και την ανατροπή της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη να αναζωπυρώσει τη διαμάχη μεταξύ Μητσοτακικών και Σαμαρικών, μόνο που κατέληξε να… "μαλώσει" με την Αλέκα Παπαρήγα.Βασίλης Λεβέντης: Από το χρέος στον επίτιμο«Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης κατεγράφη στους σπουδαίους της πολιτικής». Με αυτή την καταληκτική αναφορά έκλεισε την ομιλία του ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων Βασίλης Λεβέντης. Βέβαια, ξεκίνησε την ομιλία του αναφερόμενος στο θέμα του χρέους, ενώ αναφέρθηκε στην περιβόητη φράση που φέρεται να είχε πει ο εκλιπτών για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων (σ.σ. πως το όνομα που θα έπαιρναν τα Σκόπια δεν είχε μεγάλη σημασία γιατί κανείς δεν θα το θυμόταν σε 10 χρόνια). «Δεν ξέρω αν το είπε. Αν το είπε», τόνισε ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων, προκαλώντας αντιδράσεις στην αίθουσα.«Χαρισματικός» και «αμφιλεγόμενη προσωπικότητα», ήταν οι δύο φράσεις που χρησιμοποίησε ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων για να περιγράψει πολιτικά τον πρώην πρωθυπουργό.Του αναγνώρισε ως «μεγάλο επίτευγμα συναίνεσης τη συγκρότηση κυβέρνησης το 1989 με Φλωράκη και Κύρκο», από το οποίο, όπως είπε, «εμείς πρέπει να διδαχθούμε», ενώ αναφέρθηκε ιδιαίτερα στη συμβολή του για την ίδρυση της Ένωσης Κέντρου αλλά και στο «ιστορικό λάθος να ρίξει το 1965 με αποστασία την κυβέρνηση».
«Είχε μεγάλη αξία αλλά έβαλε τον εαυτό του σε δοκιμασία που έγινε αποστάτης της παράταξής του. Ζούσε ένα εσωτερικό δράμα. Ο άνθρωπος που έκανε τα πάντα να φτιαχτεί η Ένωση Κέντρου αποστάτησε και έριξε αυτή την κυβέρνηση. Ήταν ιστορικό λάθος του που το πλήρωσε», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σταύρος Θεοδωράκης: Γιατί τον είπα "ψηλό"
Η ισορροπία στο πνεύμα της συνεδρίασης αποκαταστάθηκε σε μεγάλο βαθμό από την ομιλία του επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρου Θεοδωράκη που είπε «καλό ταξίδι πατριώτη και δείξε ανοχή στους μίζερους και τους κακεντρεχείς….». Ο Σταύρος Θεοδωράκης είπε πως «ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης για την εξηντάχρονη πολιτική του πορεία θα έλεγε ότι "έκανα λάθη, αλλά δεν υπήρξα μοιρολάτρης. Δεν μου έλειψε το θάρρος και έβγαλα στην πολιτική όλο το πυρ που είχα μέσα μου" όπως είχε αναφέρει την Μεγάλη Πέμπτη του 1932, από το βήμα της Βουλής, ο Ελευθέριος Βενιζέλος όταν παρενθετικά σε μια ομιλία του απάγγειλε τον επικήδειο που θα του εκφωνούσε, εάν πέθανε, ο πολιτικός του αντίπαλος Αλέξανδρος Παπαναστασίου.
Μάλλον είπε και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης κάτι παρόμοιο. Ήταν από τους πρώτους και λίγους πολιτικούς που απέσυρε εντελώς από το λεξιλόγιό του την εθνικιστική ρητορική. Δεν υπήρξε λαϊκιστής, πράγμα σπουδαίο, και πάντα έριχνε γέφυρες στα αντίπαλα στρατόπεδα αν ήταν προς όφελος της πατρίδας. Ο Μητσοτάκης ήταν πάντα "ο ψηλός" και η φράση του αυτή δεν αναφερόταν μόνο στο φυσικό του μπόι. Αυτοί που πρωτοείπαν αυτή τη φράση, ήθελαν μάλλον να τονίσουν ότι ποτέ δεν προσπάθησε να περάσει απαρατήρητος και ποτέ του δεν καμπούριασε. Υπερασπίστηκε όρθιος και τις πιο αντιδημοφιλείς απόψεις του- ένα μεγάλο προσόν στην πολιτική. Και η ευθύτητά του πάντα σε τρυπούσε. Ας τον αποχαιρετίσουμε λοιπόν όπως αρμόζει. Με σεβασμό. Αντλώντας διδάγματα από τα σωστά του και τα λάθη του….»
Η Βουλή τήρησε ενός λεπτού σιγή στο τέλος της συνεδρίασης.
Στη φάκα οι "ποντικοί" των νοσοκομείων
Editorial Written by June 07, 2017

Στα ίχνη των «ποντικών» που είχαν αδειάσει τέσσερα νοσοκομεία σε Αττική, Λαμία, Λάρισα και Βόλο, αφαιρώντας μεγάλης αξίας ιατρικό εξοπλισμό, κατάφεραν να φτάσουν οι άνδρες της ΕΛ.ΑΣ.

Σύμφωνα με τις Αρχές, ως δράστες ταυτοποιήθηκαν τρεις υπήκοοι Κολομβίας, ηλικίας 20, 37 και 50 ετών. Όπως προέκυψε από την έρευνα των αστυνομικών της Υποδιεύθυνσης Δίωξης κατά Ζωής και Ιδιοκτησίας, οι τρεις Κολομβιανοί μαζί με ακόμη έναν ομοεθνή τους ήρθαν τον Μάιο στην Αθήνα και νοίκιασαν ένα διαμέρισμα.

Οι ληστές, οι οποίοι αποτελούν μέλη κολομβιανού καρτέλ, φέρονται να προχωρούσαν στην ταχυδρομική αποστολή της λείας τους σε χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Η αντίστροφη μέτρηση για την ταυτοποίησή τους ξεκίνησε όταν οι ελληνικές Αρχές, σε συνεργασία με την αστυνομία της πρωτεύουσας της Κολομβίας, Μπογκοτά, κατάφεραν να εντοπίσουν δύο δέματα με ιατρικό εξοπλισμό από δύο ελληνικά νοσοκομεία.

Το χρονικό του «πλιάτσικου»
Όλα άρχισαν με το αίσχος της κλοπής διαγνωστικών μηχανημάτων από το Αντικαρκινικό - Ογκολογικό Νοσοκομείο Αθηνών του «Αγίου Σάββα». Η ιστορία συνεχίστηκε στο Αχιλλοπούλειο Γενικό Νοσοκομείο Βόλου. Ακολούθησε η Λαμία. Τέλος, η επιδημία ολοκληρώθηκε με την επίθεση στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας.

Κοινός παρανομαστής σε όλες αυτές τις ληστείες της ντροπής ήταν διαγνωστικά μηχανήματα στις πνευμονολογικές και γαστρεντερολογικές κλινικές των δημοσίων νοσοκομείων. Ένας δεύτερος κοινός παρανομαστής ήταν ότι οι ληστές κατάφεραν να εισέλθουν στα δημόσια νοσοκομεία, να αφαιρέσουν τα ογκώδη μηχανήματα και να φύγουν σαν κύριοι μέρα μεσημέρι χωρίς κανένας να τους ενοχλήσει.
 

Σχόλια, παρασκήνια και… μικρές κακίες (vol.1)
Editorial Written by June 07, 2017

31 βαθμούς θα πιάσει λέει η ΕΜΥ σήμερα το θερμόμετρο. Ζέστανε ο καιρός, που να φοράμε γραβάτες τώρα…

Ας πάρουμε τη δόση στις 15 Ιουνίου και να πάμε για μπάνια… Άλλωστε τι σημαίνει QE ποτέ δεν κατάλαβα.

Στο κάτω-κάτω ανάπτυξη έχουμε…

Κινητικότητα βλέπω στις αυτοδιοικητικές κινήσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Βερναρδάκη καλεί η παράταξη της Καλαμαριάς, Πουλάκη αυτή της Νεάπολης-Συκεών. Στριμώχνουν τα πράγματα στην κεντρική πολιτική και το ενδιαφέρον στρέφεται στην αυτοδιοίκηση;Αποκλείει, όπως λένε οι πληροφορίες μου, η Έφη Αχτσιόγλου να μπει στη μάχη της τοπικής αυτοδιοίκησης με τα σενάρια να την θέλουν ως υποψήφια δήμαρχο Θεσσαλονίκης το 2019.

Μόλις 31 ετών το πολιτικό της άστρο τώρα ανατέλλει, που να μπλέκει με αβέβαιες μάχες, θα σκέφτεται…

Καλά, κάποιοι υποψήφιοι υποψήφιοι βουλευτές πού βρίσκουν χρόνο και είναι πανταχού παρόντες/ούσες σε όλες τις εκδηλώσεις και σελφάρουν; Πότε δουλεύουν; Κανονικά δίπλα στα ονόματα στα ψηφοδέλτια πρέπει να αναγράφεται σε παρένθεση και ο αριθμός ενσήμων!

Υπάρχει και άλλη κατηγορία υποψήφιων υποψήφιων βουλευτών. Είναι οι ωραίες. Και ωραίες. Και αυτό. Με τα like στο facebook κανείς δεν βγήκε βουλευτής. Τουλάχιστον ακόμη.

Δύο και όχι ένα θα είναι τα εισιτήρια από Βρυξέλλες για Θεσσαλονίκη στη Νέα Δημοκρατία. Αν δεν είναι ο Βενιζέλος στη λίστα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, προβλέπω ακόμη ένα εισιτήριο να τσεκάρεται από Βρυξέλλες για την πόλη…

Πότε θα καλέσει ο Γιάννης Μπουτάρης την… τριμερή, δηλαδή σε συνάντηση τον Παναγιώτη Αβραμόπουλο και Ανδρέα Κουράκη ώστε να πέσουν οι τόνοι στην «Πρωτοβουλία»; Τι εννοείτε ότι όσοι δεν τον κολακεύουν του απαντούν με το τραγούδι του μεγάλου Στράτου Διονυσίου «αργά, είναι πια αργά».

– Ο όφις –

Πηγή: myportal.gr