Editorial

Editorial
Το δεύτερο χτύπημα στον Γιάννη Μπουτάρη - Από τον Κοσμά Βίδο
Editorial Written by May 21, 2018

Αυτό το «αλλά» που προσθέτουν πολλοί μετά την καταδίκη της επίθεσης στον δήμαρχο Θεσσαλονίκης, επιβεβαιώνει την κοινωνική-πολιτική σήψη που βιώνουμε. Η βιαιοπραγία είναι πάντα αδικαιολόγητη, όποιος και αν είναι το θύμα

«Εγώ κοιτούσα τη Γιαδικιάρογλου, που κοιτούσε την Πετροπούλου, που κοιτούσε την Πετροβασίλη»… Αν στο «Ξύλο βγήκε απ΄ τον Παράδεισο (απ’ όπου και η διάσημη ατάκα) είναι μαθήτριες, δηλαδή παιδιά, εκείνες που δεν ξέρουν, δεν είδαν, δεν συμμετείχαν, δεν είχαν ευθύνες κλπ, εν προκειμένω στην υπόθεση Μπουτάρη είναι μεγάλοι άντρες.

Οπως ο δήμαρχος Αργους Δημήτρης Καμπόσος που διαψεύδει πως η ανάρτηση «αυτή είναι η μοίρα των προδοτών» που ανέβηκε στον λογαριασμό του είναι δική του και τη χρεώνει σε συνεργάτη του. Ή ο (παραιτηθείς πλέον) δημοτικός σύμβουλος Καβάλας Χρήστος Πασχαλίδης που αφού επίσης ανέβασε στο προφίλ του το σχόλιο «πήρε αυτό που του άξιζε», λίγο μετά το εξαφάνισε. Φταίει κάποιος άσχετος που τους παρέσυρε, δεν ξέρουν, δεν κατάλαβαν, δεν εννοούσαν αυτό που νομίζαμε πως εννοούσαν, παρεξηγήθηκαν…

Επειδή όμως το ξύλο σε καμία περίπτωση δεν βγήκε απ΄τον Παράδεισο, κυρίως εκτέθηκαν με την πρώτη εν θερμώ αντίδρασή τους. Οπως εκτίθενται και όλοι όσοι βγαίνουν δημοσίως για να καταδικάσουν μεν, αλλά και για να προσθέσουν δίπλα στο «δεν ήταν σωστό, δεν έπρεπε, δεν επιτρέπεται», ένα «αλλά». Το οποίο αφορά τις δηλώσεις και τις συμπεριφορές του Μπουτάρη που (μπορεί και να) οδήγησαν στα δραματικά (γιατί δραματικά ήταν) γεγονότα της περασμένης Κυριακής. Ομως, αυτό το «αλλά» περισσότερο επιβεβαιώνει την κοινωνική-πολιτική σήψη που βιώνουμε, παρά «δικαιολογεί« την επίθεση που δέχτηκε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης. Η βιαιοπραγία είναι πάντα αδικαιολόγητη, όποιος και αν είναι το θύμα. Τι να λέμε τώρα, τα αυτονόητα;

Ως γνωστόν, η βία δεν εκδηλώνεται μόνο με κλωτσοπατινάδες, εκδηλώνεται και λεκτικά. Ετσι, βίαια και τρομακτικά ακούγονται τα «αλλά» (είναι χιλιάδες) που γέμισαν τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Επειδή οι λέξεις που μπορεί να χρησιμοποιήσουμε μιλώντας με τους φίλους μας, χωρίς να πολυσκεφτόμαστε, χωρίς να τις εννοούμε με όλη τη σημασία τους, αποκτούν άλλη βαρύτητα (ακόμα και τραγικότητα) όταν αφιλτράριστες, χωρίς δεύτερη σκέψη γίνονται δημόσιος λόγος. Και επειδή δεν μπορούμε να βγαίνουμε δημοσίως και να δίνουμε αν όχι άλλοθι, τουλάχιστον δικαιολογίες στους τραμπούκους, από όποιο «στρατόπεδο» και αν προέρχονται.

Συμφωνούμε ή διαφωνούμε με τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης, τον συμπαθούμε ή τον αντιπαθούμε, τον εκτιμούμε ή όχι για το έργο του, αυτή τη στιγμή με το «αλλά» δίνουμε το ελεύθερο για ακόμα περισσότερη βιαιοπραγία στο μέλλον. Με θύμα τον εκάστοτε Μπουτάρη που μπορεί για τον ένα ή τον άλλο λόγο να έχει μπει στη μύτη μας, που μπορεί να μας θύμωσε για τις δηλώσεις του ή επειδή φοράει σκουλαρίκι. Το «αλλά» καταλύει τη Δημοκρατία και ανοίγει την πόρτα σε αποτρόπαιες συμπεριφορές και ιδεολογίες. Γι’ αυτό, αυτή τη στιγμή, δεν μπορεί να υπάρχει «αλλά».

 

Ούτε τα προσχήματα δεν κρατούν πλέον
Editorial Written by May 07, 2018

Με την παρουσία του προέδρου της Βουλής Νίκου Βούτση, του υπουργού ψηφιακής πολιτικής, τηλεπικοινωνιών και ενημέρωσης, Νίκου Παππά, του αντιπροέδρου του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Παπαδημούλη και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, της ΔΗΜΑΡ και του ΚΙΝΑΛ, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, με πρωτοβουλία του πρώην υπουργού και μέλους της ΚΕ του ΚΙΝΑΛ Γιάννη Ραγκούση, εκδήλωση με θέμα «Το μέλλον της προοδευτικής παράταξης».

Κεντρικό θέμα της συζήτησης εκτός από την πορεία της Σοσιαλδημοκρατίας και της Αριστεράς στην Ευρώπη, ήταν η προεκλογική και μετεκλογική συνεργασία του Κινήματος Αλλαγής με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Γιάννης Ραγκούσης επανέλαβε τη θέση του για συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ τονίζοντας ότι «ως Κίνημα Αλλαγής, ή θα επιστρέψουμε στη συντελεσμένη προοδευτική παράταξη και θα αναγεννηθούμε ή θα σβήσουμε. Στις μεταμνημονιακές συνθήκες, όταν θα έχει αντικειμενικά αρθεί η κατάσταση έκτακτης εθνικής ανάγκης, οποιαδήποτε νέα κυβερνητική συνεργασία με τη ΝΔ θα είναι προδοσία της προοδευτικής παράταξης. Θα είναι απόδειξη εξάρτησης από τη μεταπρατική ολιγαρχία».

Ο πρώην υπουργός υποστήριξε ότι «αν ο πρωθυπουργός και ο κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ δεν τα παρατήσουν τελευταία στιγμή, αν αντέξουν και δεν δραπετεύσουν από τις εθνικές και ιστορικές τους ευθύνες και αυτοί, και αν παράλληλα αναλάβουν επίσημες πρωτοβουλίες για διάλογο και σύγκλιση με άλλες προοδευτικές δυνάμεις μέσα στις οποίες αυτονόητο είναι πως δεν συγκαταλέγονται οι ΑΝΕΛ ή η ΝΔ, τότε ναι, η προσωπική μου άποψη είναι πως πρέπει να ανταποκριθούμε θετικά».

Ο καθηγητής Νίκος Μουζέλης (ο οποίος, επίσης, τάσσεται υπέρ της συνεργασίας του ΚΙΝΑΛ με τον ΣΥΡΙΖΑ) αφού αναφέρθηκε στην παγκοσμιοποίηση και τα προβλήματα που αυτή δημιούργησε, σημείωσε ότι στην Ευρώπη σήμερα ανεβαίνει ο λαϊκισμός και πέφτει η Σοσιαλδημοκρατία και τόνισε ότι ο προοδευτικός δρόμος στην Ευρώπη προϋποθέτει τη συνεργασία της σοσιαλδημοκρατίας με την ριζοσπαστική Αριστερά. Ειδικότερα για την Ελλάδα εξέφρασε την άποψη ότι το ΚΙΝΑΛ θα πρέπει να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ και υπογράμμισε ότι αν συνεργαστεί με την ΝΔ θα χάσει τα σοσιαλδημοκρατικά χαρακτηριστικά του και θα έχει καθοδική πορεία.

Ο καθηγητής Νίκος Μαραντζίδης με τη φράση «φτωχοί όλων των ηλικιών και νέοι όλων των εισοδημάτων» περιέγραψε το μέλλον της προοδευτικής πολιτικής στην Ελλάδα. Υποστήριξε ότι «πρέπει να οικοδομηθεί μια νέα προοδευτική συμμαχία. Στην πραγματικότητα αυτή η νέα κοινωνική συμμαχία απηχεί τους προοδευτικούς στόχους μιας προοδευτικής στρατηγικής σε ένα κόσμο που αλλάζει. Από τη μια να προστατευθούν οι φτωχοί πληθυσμοί και από την άλλη να απελευθερώσουμε τη δυναμική που φέρνουν οι νέοι άνθρωποι. Στην πράξη ο κοινός παρονομαστής είναι το βασικό εγγυημένο εισόδημα και οι πολιτικές που ευνοούν την νεανική επιχειρηματικότητα και εργασία» είπε. Επίσης αναφέρθηκε στα πολιτικά εργαλεία για την προοδευτική πολιτική στην Ελλάδα που είναι η θέσπιση της «απλής αναλογικής» και η εισαγωγή μορφών άμεσης δημοκρατίας.

Ο καθηγητής Γιώργος Σωτηρέλης στο ερώτημα αν ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ χωράει στην προοπτική μιας νέας προοδευτικής παράταξης, είπε ότι για το διάστημα πριν από τις εκλογές «η απάντηση πρέπει να είναι αρνητική». Υποστήριξε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παρά την αλλαγή πλεύσης του προς την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας δεν έγινε σοβαρή και υπεύθυνη δύναμη της Αριστεράς. Ο κ. Σωτηρέλης υπογράμμισε ότι αν μετά τις εκλογές κανένα κόμμα δεν έχει αυτοδυναμία, να επιδιωχθεί η προοπτική της εθνικής συνεννόησης. «Αυτό σημαίνει ότι το ΚΙΝΑΛ πρέπει να θέσει ως όρο συνεργασίας την συμμετοχή και των δύο κομμάτων σε κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης, με τρίτο πρόσωπο πρωθυπουργό, έστω και με ψήφο ανοχής του δεύτερου εκλογικά. Όποιος αρνηθεί, θα αναλάβει το κόστος δεύτερων εκλογών με απλή αναλογική, οπότε οι συσχετισμοί θα είναι διαφορετικοί και δεν θα αρκούν πλέον δύο για σχηματισμό κυβέρνησης».

Ο καθηγητής Γεράσιμος Μοσχονάς είπε ότι είναι υπέρ της συνεργασίας του ΚΙΝΑΛ με τον ΣΥΡΙΖΑ, τόνισε όμως ότι αυτό που έχει σημασία είναι σε ποια βάση και αναφέρθηκε στα δύο βασικά θέματα της χώρας, το παραγωγικό μοντέλο και τη φορολογική μεταρρύθμιση.

Υπέρ της συνεργασίας των δύο κομμάτων στην τοπική αυτοδιοίκηση τάχθηκαν ο Δήμαρχος Κοζάνης, Λ. Ιωαννίδης, ο Δήμαρχος Λάρισας Α. Καλογιάννης και ο Δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας Γ. Καπλάνης.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν μεταξύ άλλων, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Ξυδάκης, ο βουλευτής του Ποταμιού Σπύρος Δανέλης, ο ευρωβουλευτής του Ποταμιού Μίλτος Κύρκος, ο βουλευτής της ΔΗΣΥ Δημήτρης Κρεμαστινός, το στέλεχος του Κινήματος Αλλαγής Θοδωρής Μαργαρίτης, ο καθηγητής Κωνσταντίνος Τσουκαλάς και ο καθηγητής Αντώνης Λιάκος.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν στην αντιπολίτευση
Editorial Written by April 27, 2018

Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη επαναλαμβάνει διαρκώς το Μαξίμου για διάφορα ζητήματα. Την ίδια ώρα υπόσχεται το τέλος των Μνημονίων και της επιτροπείας των δανειστών, ενώ παράλληλα θωρακίζει την άμυνα της χώρας απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα.

Ας δούμε τι ακριβώς συμβαίνει αυτή τη στιγμή στη χώρα. Η υπερφορολόγηση έχει δημιουργήσει θηριώδη υπερπλεονάσματα. Οι κατασχέσεις της εφορίας σπάνε κάθε ρεκόρ. Τρέχουν οι πλειστηριασμοί ακινήτων. Η ΔΕΗ βγαίνει προς πώληση κομμάτι-κομμάτι.
Έχουν ήδη νομοθετηθεί και μένει μόνο να εφαρμοστούν περικοπές συντάξεων και μείωση του αφορολογήτου. Η ρύθμιση - ελάφρυνση χρέους θα γίνει σταδιακά στο μέλλον και θα συνοδεύεται από προαπαιτούμενα. Ένας στους τρεις εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα δουλεύει για 300 ευρώ. Αναβαθμίζουμε τα μαχητικά F16 έπειτα από συμφωνία με τις ΗΠΑ, νοικιάζουμε φρεγάτες ενώ θα αγοράσουμε κι άλλα πολεμικά πλοία από τη Γαλλία.
Ας υποθέσουμε ότι o ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν στην αντιπολίτευση και πως όλα τα παραπάνω αποτελούσαν έργο μιας κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Έχει φανταστεί κανείς τι θα συνέβαινε στη χώρα;

Ο Τσίπρας θα κατηγορούσε την κυβέρνηση πως θυσιάζει τις ευάλωτες οικονομικά ομάδες για να ευημερούν οι αριθμοί. Παράλληλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θα ταμπουρώνονταν σε σπίτια πολιτών που θα επρόκειτο να βγουν στο σφυρί εννοείται με συνοδεία από τηλεοπτικές κάμερες. Κάποια άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ θα έκαναν κατάληψη μαζί με τον Φωτόπουλο και τους συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ σε λιγνιτωρυχεία και μονάδες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος μέχρι να γινόταν μπλακ άουτ σε όλη τη χώρα.
Ο Τσίπρας θα ξαναυποσχόταν πλήρη αποκατάσταση των συντάξεων και αφορολόγητο στις 12.000 ευρώ. Τέλος με δυναμικές πορείες θα κατήγγελλαν την κυβερνητική σύμπραξη με τους φονιάδες των λαών Αμερικάνους και τον σφαγέα της Συρίας Μακρόν, οι οποίοι σύμφωνα με συνωμοσιολογικές θεωρίες θα ήταν και υπαίτιοι για τη δημιουργία μιας σικέ έντασης στα Ελληνοτουρκικά, ώστε ως πλασιέ να καταφέρουν να κλείσουν εξοπλιστικές συμφωνίες.

Τι; Υπερβολές; Και βέβαια όχι!

Ας περιμένουμε τη στιγμή που θα ξαναβρεθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στην αντιπολίτευση. Τότε θα βρίσκονται και πάλι όλοι στα κάγκελα παρά το γεγονός μάλιστα ότι θα υλοποιούνται μέτρα που έχει από τώρα συμφωνήσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Αλέξης πάλι θα έχει γίνει αριστερός και θα έχει εφεύρει κάποιο άλλο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης

Διορισμών συνέχεια...
Editorial Written by April 27, 2018

Τρέχουν και δεν φτάνουν στην Χαριλάου Τρικούπη για την στελέχωση των νομαρχιακών και τοπικών οργανώσεων ανά την Ελλάδα. Χθες στην παρθενική συνεδρίαση της εκτελεστικής Γραμματείας του... νεοσύστατου Κινήματος Αλλαγής, εγκρίθηκε το οργανόγραμμα, ενώ ανακοινώθηκε από τον... νέο γραμματέα, ο διορισμός και των τοπικών οργάνων.

Δεν τους έφθανε λοιπόν ο διορισμός της Κεντρικής Επιτροπής των 400+ ατόμων, θα διορίσουν και τα τοπικά όργανα.

Ανακοινώθηκε λοιπόν πως η σύνθεση των Νομαρχιακών θα είναι 11μελής ή 13μελής, ανάλογα με τον νομό. Επόμενο βήμα οι Τοπικές Οργανώσεις, που αναμένεται, μέσα στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μάϊου, να συγκροτηθούν ανά "Καλλικρατικό" δήμο.
Έχουμε και λέμε λοιπόν. 400+ άτομα στην ΚΠΕ, 262 υπεύθυνοι ανά δήμο & εξ ολοκλήρου διορισμένα 11μελή νομαρχιακά όργανα. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει κάποιου είδους ασυμβίβαστο μεταξύ των παραπάνω θέσεων, αλλά όπως και να 'χει, στα καθοδηγητικά όργανα του Κινήματος Αλλαγής θα βρίσκονται συνολικά, το λιγότερο 1.000 άτομα σε πανελλαδικό επίπεδο.

Γίνεται ευκόλως, πλέον, κατανοητό, ότι αυτός το κύμα διορισμών δεν αποσκοπεί πουθενά αλλού, πέρα από την τακτική της Φώφης, να βολέψει τους «δικούς της».
Εμφανή επίσης είναι τα «ψαλίδια» που έχουν πέσει, στις συνθέσεις των παραπάνω οργάνων, καθώς αρκετή γκρίνια υπάρχει από μεριάς των Κινήσεων Πολιτών που στήριξαν στον 1ο γύρο τον Γ. Καμίνη και «κόπηκαν» με συνοπτικές διαδικασίες από τον Δήμαρχο.
Στο σημείο αυτό να τονίσουμε, πως στην αντίπερα όχθη, στις τάξεις της ΝΔ, πραγματοποιούνται εκλογές ΝΟΔΕ & ΔΗΜ. Τ.Ο. στις 13 Μαΐου.

Δεν μπορεί λοιπόν κανένας να ευαγγελίζεται την «Αλλαγή» στο ΚΙΝ.ΑΛΛ., ούτε τη συλλογικότητα, ούτε την σύνθεση, ούτε την δημοκρατία. Όταν δεν μπορείς να μαζέψεις το σπίτι σου, πως θα μαζέψεις ένα κράτος; Στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν αποφασίσει ο Τσίπρας να τις κάνει, ο κόσμος θα ψηφίσει για πρωθυπουργό και όχι για τρίχες κατσαρές και παπαγαλίες.

Κριμιζής: Έδωσε το όνομά του σε αστεροειδή αλλά δεν άντεξε στο διαστημικό οργανισμό της κυβέρνησης
Editorial Written by April 26, 2018

Τα «βρόντηξε» με σοβαρές καταγγελίες μετά από μόλις 4 εβδομάδες- Ποιος είναι ο αστροφυσικός οι εφευρέσεις του οποίου έχουν ταξιδέψει στα πέρατα του σύμπαντος και ποιος ο «τσάρος του διαστήματος» Βασίλης Μαγκλάρας
Βαριά εκτεθειμένη για φαύλες πρακτικές αφήνει την κυβέρνηση με την ανοιχτή επιστολή παραίτησής του ο, τέως πλέον, πρόεδρος του νεοσυσταθέντος Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού, καθηγητής Σταμάτης Κριμιζής. Εξ αφορμής των αποκαλύψεων του διεθνούς κύρους επιστήμονα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης εξαπέλυσαν δριμύτατη επίθεση, τόσο προς τον κ. Νίκο Παππά ως αμέσως αρμόδιο υπουργό, αλλά και γενικότερα την κυβέρνηση. Η δε διοίκηση του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης με ανακοίνωσή της, εγκαλεί ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ ότι μπήκαν «στη διαδικασία αναπαραγωγής αθλιοτήτων». Ωστόσο, ασχέτως προθέσεων, με την έκφραση αυτή το υπουργείο προσβάλει τον Δρ. Κριμιζή, αποκαλώντας εμμέσως τις καταγγελίες που περιέλαβε στην επιστολή παραίτησής του σαν «αθλιότητες». Επιπλέον, το Δελτίο Τύπου του Υπουργείου, περιέχει την ειρωνική αιχμή προς τον Δρ. Κριμιζή ότι «προκαλεί έκπληξη η ταχύτητα με την οποία πρόλαβε, εντός τεσσάρων εβδομάδων, να αξιολογήσει και να κρίνει αμετάκλητα την προσπάθεια της χώρας να σχεδιάσει και να υλοποιήσει μία συντονισμένη εθνική στρατηγική στον τομέα του Διαστήματος».

Ο «Πόλεμος των Άστρων» γύρω από τον Ελληνικό Διαστημικό Οργανισμό ξεκίνησε το απόγευμα της Τετάρτης 25 Απριλίου με την δημοσιοποίηση της επιστολής Κριμιζή. Ακολουθεί το πλήρες κείμενό της με υπογράμμιση από το protothema.gr:

«Υπό τη σκιά εξαιρετικά δυσάρεστων εξελίξεων σε ό,τι αφορά στη λειτουργία του νεοϊδρυθέντος Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού (ΕΛΔΟ) και τη δική μου συμμετοχή ως Προέδρου, αισθάνομαι την ανάγκη να ανακοινώσω δημοσίως την παραίτησή μου από το εν λόγω αξίωμα και να ενημερώσω με την αρμόζουσα υπευθυνότητα για τους λόγους που την κατέστησαν αναγκαία.
Με επιστολή μου στον κ. Υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης στις 16/4/2018 παραιτήθηκα από την Προεδρία του ΕΛΔΟ μετά από μόλις 4 εβδομάδες παραμονής και 3 συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου. Οι λόγοι που με οδήγησαν στη δυσάρεστη αυτή απόφαση εκτιμώ ότι είναι μάλλον εύκολο να γίνουν κατανοητοί.

Προτεραιότητα για εμένα ήταν και παραμένει το καλό της χώρας. Η ανάγκη ίδρυσης διαστημικής υπηρεσίας στην Ελλάδα ήταν επιτακτική τα τελευταία 30 χρόνια και η κυβερνητική πρωτοβουλία επικροτήθηκε από την επιστημονική και τεχνολογική κοινότητα, καθώς και τους φίλους της Ελλάδος στο εξωτερικό.
Ομολογουμένως, η δομή και οι αρχές λειτουργίας του ΕΛΔΟ που αρχικά προτείναμε (άνοιξη του 2017) με την άτυπη ομάδα εργασίας στην οποία ήμουν συντονιστής κατόπιν προσκλήσεως του κ. Υπουργού, ήταν σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα. Κάποιες ατέλειες που είχαν επισημανθεί με σχετικό υπόμνημα στο νομοσχέδιο που τελικά απετέλεσε τον ιδρυτικό νόμο του ΕΛΔΟ (ν. 4508/2017), ήταν αντιμετωπίσιμες όπως με διαβεβαίωνε ο κ. Υπουργός. Ωστόσο, Υπουργικές Αποφάσεις που ακολούθησαν, (Υπ. Απ. 3095/2018, Αρ. ΦΕΚ 915, 15/3/2018) πρακτικά ακύρωσαν το λόγο ύπαρξης του ΕΛΔΟ, καθιστώντας τον μια μη αξιόπιστη γραφειοκρατική δομή που θα μπορούσε να γίνει υποχείριο οποιουδήποτε πολιτικού προϊστάμενου.

Δυστυχώς πολύ σύντομα μου έγινε σαφές ότι ο κ. Γ.Γ. Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων έχει αναλάβει, υπό την ανοχή του κ. Υπουργού, το ρόλο του «Τσάρου του Διαστήματος» στην Ελλάδα, αν και δεν έχει καμία γνώση και εμπειρία σε αυτόν τον τομέα. Φαίνεται λοιπόν πως εγώ περισσεύω, εφόσον δεν δέχομαι να είμαι φερέφωνο κανενός.
Το παρόν νομικό πλαίσιο, όπως εφαρμόστηκε με τις πρόσφατες Υπουργικές Αποφάσεις, ακρωτηρίασε τον ΕΛΔΟ, μεταφέροντας τις αρμοδιότητές του, όπως η εκπροσώπηση της χώρας στον Ευρωπαϊκό Διαστημικό Οργανισμό, σε μη ειδικούς υπαλλήλους του Υπουργείου. Δυστυχώς, έτσι δημιουργούνται συνθήκες που υπονομεύουν τα «3Α» όπως συνηθίζω να λέω, Αξιολόγηση, Αξιοκρατία, Αριστεία, και καθιστούν τη συμμετοχή μου αδύνατη.

Εκτίμησή μου είναι ότι γίνεται προσπάθεια καθαρής χειραγώγησης του ΕΛΔΟ προς προκαθορισμένες κατευθύνσεις. Διέκρινα ξεκάθαρη διάθεση και συχνά επιμονή να προωθηθούν δράσεις χωρίς αξιολόγηση, χωρίς αξιοκρατία, μακριά από τα διεθνή πρότυπα, να υπηρετηθούν προσωπικές ατζέντες και να υπάρχει πλήρης έλεγχος από τη Γενική Γραμματεία.
Η πιο δυσάρεστη όμως έκπληξη ήταν ότι ο ΕΛΔΟ αποκλείστηκε με Υπουργική Απόφαση (3095/2018, Αρ. ΦΕΚ 915, 15/3/2018) από την αξιολόγηση και τη διαχείριση (κατανομή χρηματοδότησης) όλων των Διαστημικών Προγραμμάτων του Ευρωπαϊκού Διαστημικού Οργανισμού (περίπου 16 εκ. ευρώ), αρμοδιότητα η οποία πέρασε σε επιλεγμένους διοικητικούς υπαλλήλους της Γενικής Γραμματείας του Υπουργείου, αντίθετα σε κάθε διεθνή πρακτική και σε κάθε λογική. Η διαχείριση των προγραμμάτων του ΕΟΔ (ESA), στον οποίο η χώρα μας πληρώνει ετήσια εισφορά, ανήκει θεσμικά και ουσιαστικά στη Διαστημική Υπηρεσία κάθε χώρας. Η κρισιμότητα, η πολυπλοκότητα και το οικονομικό μέγεθος τέτοιων προγραμμάτων επιτάσσουν την ενασχόληση εξειδικευμένου και έμπειρου προσωπικού υψηλού κύρους, και γνώσεων.

Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να υλοποιηθούν με αποτελεσματικότητα και ταχύτητα πολύπλοκα προγράμματα που απαιτούν εξειδικευμένη γνώση. Κάθε παρέκκλιση καθίσταται ύποπτη καθώς δημιουργεί συνθήκες αδιαφάνειας. Και το δηλώνω έχοντας υπάρξει ο μόνος που ηγήθηκε υλοποίησης διαστημικού προγράμματος που ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία, συντομότερα και φθηνότερα του προβλεπόμενου, επιστρέφοντας μάλιστα χρήματα στη NASA.

Δυστυχώς, ο κ. Γ.Γ δεν περιορίσθηκε μόνο στη θεσμική απαξίωση του ΕΛΔΟ. Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι ενώ το 'Ε.Κ.Ε.Φ.Ε. Δημόκριτος' μας πρόσφερε αρχικά γραφειακό χώρο για τη στέγαση του ΕΛΔΟ, και σε βάθος χρόνου τη δυνατότητα επέκτασης σε ανεξάρτητο κτήριο, ο κ. Γ.Γ. διαφώνησε, επιμένοντας να μας στεγάσει σε ένα διάδρομο του Υπουργείου, δίπλα στο γραφείο του για λόγους που φαντάζομαι πως γίνονται αντιληπτοί. Φαντασθείτε την εικόνα και την εντύπωση που θα δημιουργούσε σε επισκέπτες, αξιωματούχους του ΕΟΔ και ηγέτες Διαστημικών Υπηρεσιών άλλων κρατών, η περιπλάνηση σε διαδρόμους και γραφεία ενός πολυώροφου κτηρίου ανάμεσα σε εργαζόμενους οι οποίοι ουδεμία σχέση έχουν με το αντικείμενο του ΕΛΔΟ.

Αντιλαμβανόμενος ότι εγείρεται το εύλογο ερώτημα ύπαρξης πιθανών οικονομικών συμφερόντων, οφείλω να είμαι σαφής επ'αυτού. Όταν προαναγγέλλεται ένα πρόγραμμα 11 μικροδορυφόρων ύψους 23,9 εκατ. ευρώ (http://www.documentonews.gr/article/pappas-mikrodoryforoi-sthn-yphresia-ths-dhmosias-dioikhshs), περιμένει κανείς ότι υπάρχουν μελέτες με τους σκοπούς, τις προδιαγραφές, το σχέδιο κατασκευής υποδομών, κάποιο ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα, και κατάλληλο προσωπικό για την υλοποίησή του, ειδικά όταν συνοδεύεται από υποσχέσεις για ολοκλήρωση σε πολύ σύντομο χρόνο. Δυστυχώς αυτές οι συνθήκες δεν υπάρχουν, ενώ, όπως διαπίστωσα, ο ρόλος του ΕΛΔΟ στο πρόγραμμα, είναι τυπικός και προαποφασισμένος. Συμφέροντα οπωσδήποτε υπάρχουν στους εμπλεκόμενους οργανισμούς και εταιρίες, χωρίς αυτό να είναι κατ'ανάγκη κακό εφόσον τηρούνται οι συνθήκες διαφάνειας μιας ελεύθερης οικονομίας. Προϋπόθεση για την επιτυχία ενός τέτοιου προγράμματος είναι η διαφάνεια και αξιολόγηση από ειδικούς σε όλα τα στάδια υλοποίησης.

Όταν η αποκλειστική διοίκηση γίνεται από κάποια Γενική Γραμματεία και από προεπιλεγμένους κρατικούς υπαλλήλους, χωρίς καμιά εμπειρία σε διαστημικά προγράμματα, η προσπάθεια καθίσταται εξαρχής προβληματική, καθοριστικά αδιαφανής, με χωρίς ιδιαίτερη εμπιστοσύνη για την επιτυχή υλοποίηση ενός τέτοιου πολύπλοκου έργου.
Σημειώνω, ωστόσο, ότι δεν υπέπεσε κάτι ποινικά κολάσιμο στην αντίληψή μου, ούτε είναι δικός μου ρόλος να διερευνήσω κάτι τέτοιο. Θυμάμαι, όμως ότι στις ΗΠΑ, κατά τη διερεύνηση του σκανδάλου Watergate, η έκφραση που έγινε δημοφιλής ήταν το 'follow the money'.

Κλείνοντας τη δυσάρεστη, πλην όμως επιβεβλημένη περιγραφή, θα ήταν παράληψή μου να μην ευχαριστήσω τα υπόλοιπα (παραιτηθέντα και συνεχίζοντα) μέλη του βραχύβιου πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΛΔΟ για τη σύντομη συνεργασία μας. Αισθάνομαι όμως και την ανάγκη να διευκρινίσω γιατί επέλεξα να εμπλακώ στην όλη διαδικασία. Η αλήθεια είναι ότι αρχικά συζήτησα αναλυτικά τις απαιτούμενες προδιαγραφές για τη σωστή λειτουργία του Οργανισμού, και μου δόθηκαν πολλαπλώς προσωπικές διαβεβαιώσεις για την αξιοκρατική και σοβαρή λειτουργία του. Όταν κλήθηκα να υπηρετήσω τη χώρα μου από μία θέση που γνωρίζω πολύ καλά, θεώρησα πατριωτικό μου καθήκον να δεχθώ.

Ζήτησα και πήρα τις διαβεβαιώσεις που έπρεπε από τον κ. Υπουργό, οι οποίες όμως τελικά δεν τηρήθηκαν. Προσπάθησα να κάνω το καλύτερο δυνατόν, αξιοποιώντας τους καλύτερους. Δυστυχώς η προσπάθεια δεν ευοδώθηκε. Τα τελευταία 13 χρόνια ταξιδεύω και δίνω ομιλίες σε ολόκληρη την Ελλάδα, ενθαρρύνοντας μαθητές, φοιτητές, νέους ανθρώπους αλλά και συνεργάτες που βλέπω κάθε πρωί, να συνεχίζουν να προσπαθούν παρά τις δυσκολίες. Δεν θα μπορούσα να τους απογοητεύσω αποτελώντας εξαίρεση, αρνούμενος να βοηθήσω όταν ζητήθηκε από εμένα. Έχω χρέος απέναντι σε όσους κοιτώ στα μάτια και τους ζητώ να προσπαθούν. Αυτό το χρέος με ώθησε να στρατευτώ, το ίδιο χρέος με οδήγησε σε παραίτηση.

Με εκτίμηση,
Σ.Μ. Κριμιζής,
Ακαδημαϊκός
Επίτιμος Διευθυντής Διαστημικών Προγραμμάτων της ΝΑΣΑ, Πανεπιστήμιο
Johns Hopkins, ΗΠΑ
Τέως Πρόεδρος του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού

Οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης για τις καταγγελίες Κριμιζή

Νέα Δημοκρατία: Η Τομεάρχης Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Β' Αθηνών, κυρία Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου, με αφορμή την επιστολή παραίτησης του προέδρου του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού, κ. Σταμάτη Κριμιζή, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Οι βαρύτατες καταγγελίες του παραιτηθέντος Προέδρου του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού, διακεκριμένου καθηγητή κ. Κριμιζή, αποτελούν κόλαφο για τον Υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής και δεξί χέρι του πρωθυπουργού, κ. Νίκο Παππά.

Ο κ. Κριμιζής όχι μόνο περιέγραψε τα θεσμικά προβλήματα του διαστημικού οργανισμού, αλλά, κυρίως, κατήγγειλε έλλειψη διαφάνειας και αξιολόγησης, εγείροντας μάλιστα ερωτήματα για την ύπαρξη οικονομικών συμφερόντων στο πρόγραμμα των 11 μικροδορυφόρων ύψους 23,9 εκατ. ευρώ.
Ο λαλίστατος κ. Παππάς τι άραγε έχει να πει για όσα καταγγέλλει σε βάρος του ο διακεκριμένος καθηγητής τον οποίο ο ίδιος επέλεξε να ηγηθεί του διαστημικού οργανισμού;»

Κίνημα Αλλαγής: «Ο Υπουργός κ. Παππάς ξαναχτύπησε. Εδώ Παππάς, εκεί Παππάς, Παππάς και στο διάστημα. Οι καταγγελίες του παραιτηθέντος Προέδρου του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού, για παρεμβάσεις στο έργο του από τον αρμόδιο Υπουργό και για προσπάθεια 'ελέγχου' έργων ύψους 23,9 εκ. ευρώ, απαιτούν άμεσες απαντήσεις. Οι ευθύνες είναι όλες δικές τους δεν ανήκουν ούτε σε Αρειανούς, ούτε σε εξωγήινους. Η υπόδειξη του κ.Κριμιζή «follow the money», λέει πολλά... Ο κ.Τσίπρας ακούει; Θα αντιδράσεις κανείς;

Σταύρος Θεοδωράκης (tweet): «Και πολύ ανέχτηκε το κομματικό κράτος των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τον Σταμάτη Κριμιζή στον Διαστημικό Οργανισμό. Αυτές οι θέσεις ανήκουν -και ανήκαν πάντα- σε συγγενείς & κολλητούς των υπουργών. Και ο καθηγητής Κριμιζής δεν εμπίπτει σε αυτές τις κατηγορίες. Ούτε είναι καλός στις υποκλίσεις».

Οι ανακοινώσεις του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνίας και Ενημέρωσης

Αθήνα, 25/04/2018 ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΣΤΙΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΔ Το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, με αφορμή ανακοινώσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, εξέδωσε την ακόλουθη απάντηση: «Δεν περιμέναμε από το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία να αναλάβουν καμία ευθύνη για τη μνημειώδη ανυπαρξία πολιτικής -από μέρους τους- για το Διάστημα. Αναμενόμενο ήταν, επίσης, ότι θα έμπαιναν στη διαδικασία αναπαραγωγής αθλιοτήτων. Δηλώνουμε περήφανοι για το πρόγραμμα ανάπτυξης μιας πλήρους συστοιχίας μικροδορυφόρων αποκλειστικά από ελληνικά πανεπιστήμια, πρόγραμμα στο οποίο προχωρά για πρώτη φορά η Ελλάδα. Τους καλούμε να σοβαρευτούν. Να μην εκτοξεύουν κατηγορίες κατά της ελληνικής εκπαιδευτικής κοινότητας, η οποία είναι στρατευμένη στην εθνική προσπάθεια για την υλοποίηση μιας αξιόπιστης και πλήρους πολιτικής για το Διάστημα».
Η θέση του Υπουργείου για την παραίτηση Κριμιζή: ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ Το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, με αφορμή την ανοιχτή επιστολή παραίτησης του Καθηγητή Σταμάτιου Κριμιζή από τη θέση του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού, προχώρησε στην ακόλουθη ανακοίνωση: «Ευχαριστούμε από καρδιάς τον Καθηγητή Σταμάτιο Κριμιζή για τη σύντομη παρουσία του στο Διοικητικό Συμβούλιο του νεοϊδρυθέντος Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού. Προκαλεί, βεβαίως, έκπληξη η ταχύτητα με την οποία πρόλαβε, εντός τεσσάρων εβδομάδων, να αξιολογήσει και να κρίνει αμετάκλητα την προσπάθεια της χώρας να σχεδιάσει και να υλοποιήσει μία συντονισμένη εθνική στρατηγική στον τομέα του Διαστήματος. Η πρωτοβουλία που ανέλαβε το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης συνεχίζεται. Καθένας κρίνεται από τις επιλογές του. Η επιτυχία μιας προσπάθειας που στηρίζεται -ήδη από την εξαγγελία της- από πλήθος ερευνητών και εργαζομένων σε εξειδικευμένες ελληνικές εταιρείες δεν μπορεί να εξαρτάται από πρόσωπα. Ανακοινώνεται ότι νέος Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού αναλαμβάνει ο Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και πρώην Πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαϊκών Δορυφορικών Οργανισμών, Χριστόδουλος Πρωτοπαππάς, ενώ στο Συμβούλιο του Οργανισμού θα μετέχει πλέον και ο Μηχανικός-Αεροναυπηγός και τέως Τεχνικός Διευθυντής της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας (ESA), Κωνσταντίνος Σταυρινίδης».
Ποιος είναι ο Σταμάτης Κριμιζής

Ο Σταμάτης Κριμιζής είναι ένας από τους πιο σημαντικούς Έλληνες επιστήμονες, με παγκόσμια αναγνώριση και φήμη στον τομέα των ερευνών του διαστήματος. Εκτός από το πλούσιο συγγραφικό του έργο και την ένταξή του, το 2005, στην Ακαδημία Αθηνών, έχει συμμετάσχει στα μεγαλύτερα διαστημικά προγράμματα, όπως πχ αυτό της εκτόξευσης του «Voyager». Η ακτινοβολία του, χάρη και στη συνεργασία του με τη NASA της οποίας είναι επίτιμος διευθυντής διαστημικών προγραμμάτων, έχει επιβεβαιωθεί πολλάκις από τις επισκέψεις του στον αμερικανικό Λευκό Οίκο, προκειμένου να ενημερώσει τον εκάστοτε Πρόεδρο των ΗΠΑ για την πρόοδο των διαστημικών αποστολών.

Βάσει των στοιχείων που περιλαμβάνονται στο επίσημο βιογραφικό του σημείωμα, όπως αυτό είναι αναρτημένο στον ιστότοπο της Ακαδημίας Αθηνών, ο Σταμάτης Κριμιζής γεννήθηκε στο Βροντάδο της Χίου το 1938. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Minnesota (πτυχίο Φυσικής 1961) και Iowa (M.Sc. 1963, PhD. 1965) των ΗΠΑ. Διετέλεσε καθηγητής της Σχολής Φυσικής και Αστρονομίας του Πανεπιστημίου της Iowa. Το 1968 ανέλαβε την ηγεσία της Ομάδας Διαστημικής Φυσικής και Διαστημικών Οργάνων στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Johns Hopkins (JHU/APL). Το 1980 διορίστηκε Chief Scientist στη Διοίκηση Διαστημικής, της οποίας έγινε διευθυντής το 1991.

Ο Σταμάτης Κριμιζής ήταν υπεύθυνος για τις δραστηριότητες 600 περίπου επιστημόνων, μηχανικών και άλλου προσωπικού. Από τον Απρίλιο του 2004 είναι ομότιμος διευθυντής. Ανέλαβε ως Εθνικός Εκπρόσωπος της Ελλάδος στο συμβούλιο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) (12/2006 - 09/2010) και διετέλεσε πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας (2010-2013).

Τα ενδιαφέροντά του Σταμάτη Κριμιζή περιλαμβάνουν το γήινο περιβάλλον, τη μαγνητόσφαιρα της Γης, τον Ήλιο, τη διαπλανητική ύλη, τις πλανητικές μαγνητόσφαιρες και άλλα αντικείμενα αστροφυσικού ενδιαφέροντος. Έχει εργαστεί ως επικεφαλής ερευνητής (Principal Investigator) ή συνεργάτης (Co-Investigator) της NASA και ESA με όργανα σε 21 διαστημικές αποστολές προς όλους τους πλανήτες, συμπεριλαμβανομένου και του Πειράματος Ανίχνευσης Φορτισμένων Σωματιδίων Χαμηλών Ενεργειών (Low Energy Charged Particle-LECP-Experiment), των διαστημοπλοίων Voyager 1 και 2.

Ο Σταμάτης Κριμιζής είναι από τους επικεφαλής ερευνητές της αποστολής Cassini/Huygens στον Κρόνο και συνεργάτης ερευνητής στις αποστολές Galileo, Ulysses, ACE, MESSENGER και New Horizons. Πρωτοστάτησε στην υλοποίηση του προγράμματος Discovery της NASA, που αφορά στις πλανητικές αποστολές χαμηλού κόστους. Η πρώτη απ' αυτές τις αποστολές, το διαστημόπλοιο NEAR (Near Earth Asteroid Rendezvous) σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής του Johns Hopkins, εκτοξεύθηκε το 1996, τέθηκε σε τροχιά γύρω από τον αστεροειδή Έρωτα για ένα χρόνο και προσεδαφίστηκε επιτυχώς στις 12 Φεβρουαρίου 2001.

Η ομάδα NEAR έχει τιμηθεί με πολυάριθμα βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Smithsonian Air and Space Museum Trophy for Achievement το 2001. Ο Δρ. Κριμιζής, μαζί με δύο άλλους συναδέλφους, τιμήθηκε από το περιοδικό Aviation Week & Space Technology με το Laurels in Space για την επίτευξη του NEAR (1997 και 2001). Επίσης, τιμήθηκε το 2001 με το Laurels για το ρόλο του στην επαναφορά στο προσκήνιο της αποστολής New Horizons, που εκτοξεύθηκε προς Πλούτωνα στις 19 Ιανουαρίου 2006. Υπήρξε μέλος των ομάδων που απονεμήθηκαν το Smithsonian Collier Trophy για το Voyager (1980) και το Air and Space Museum Trophy για τις αποστολές Voyager (1989) και Cassini (2012) της NASA.

Ο Σταμάτης Κριμιζής έχει κατασκευάσει όργανα που έχουν πετάξει σε οκτώ πλανήτες, ο μοναδικός επιστήμονας που το έπραξε, και το έργο του σχετικά με την αποστολή New Horizons στον Πλούτωνα (τον ένατο πλανήτη μέχρι το 2007) θα ολοκληρώσει το σύνολο των πλανητών το 2015. Σήμερα είναι συνεργάτης ερευνητής στο Proba-3 ASPIICS όργανο του ESA, στην αποστολή JUICE στον Δία, και το πείραμα Solar Probe Plus EPI-Lo της NASA. Μοναδική επίτευξή του παγκοσμίως είναι ότι όργανά του έχουν εξερευνήσει όλους τους πλανήτες.

Έχει δημοσιεύσει περισσότερες από 570 εργασίες σε επιστημονικά περιοδικά με κριτές και βιβλία, με άνω των 13.000 έτερο-αναφορών, και είναι ένας από τους τρεις εκδότες του βιβλίου «Saturn from Cassini», Springer, 2009. Έχει τιμηθεί με το Exceptional Scientific Achievement Medal της NASA (1981,1986 kai 2014) και πάνω από 40 ομαδικά βραβεία (Group Achievement Awards) της NASA για τις αποστολές Voyager, AMPTE, Galileo, Ulysses, Cassini, NEAR, ACE, MESSENGER και New Horizons, μεταξύ άλλων.

Ο Σταμάτης Κριμιζής είναι διακεκριμένο μέλος (Εταίρος) της Αμερικανικής Ένωσης Γεωφυσικής (AGU), της Αμερικανικής Φυσικής Εταιρείας (APS), της Αμερικανικής Οργάνωσης για την Προώθηση της Επιστήμης (AAAS) και του Αμερικανικού Ινστιτούτου Αεροναυτικής και Αστροναυτικής (AIAA),πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου Βασικών Επιστημών της Διεθνούς Ακαδημίας Αστροναυτικής (IAA) και επίτιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Γεωφυσικής Ένωσης (EGU).

Το 2002 ο Παγκόσμιος Οργανισμός για το Διάστημα απένειμε στον Σταμάτη Κριμιζή το βραβείο COSPAR Space Science Award. Το 1999 η Διεθνής Αστρονομική Ένωση μετονόμασε τον αστεροειδή «1979 UH» σε «8323 Krimigis». Το 1997 ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας τον τίμησε με τον Χρυσό Σταυρό του Ταξιάρχου του Τάγματος του Φοίνικος. Έχει ανακηρυχθεί Επίτιμος Διδάκτορας των Πανεπιστημίων Αιγαίου (2009), Αθηνών (2010) και Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδας (2011).

Το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Αεροδιαστημικών Οργανώσεων (CEAS) του απένειμε το Χρυσό Μετάλλιο (2010). Έλαβε από τη Διεθνή Ακαδημία Αστροναυτικής (IAA) το βραβείο Laurels Award for Team Achievement για την αποστολή του διαστημόπλοιου MESSENGER της NASA, το οποίο έγινε ο πρώτος δορυφόρος του Ερμή (09/2012). Πρόσφατα, η Ευρωπαϊκή Ένωση Γεωεπιστημών του απένειμε το Jean Dominique Cassini Μετάλλιο (2014),η ΑΙΑΑ το James Van Allen Space Environment Award (2014), το Smithsonian National Air and Space Museum το Trophy for Lifetime Achievement (2015) και η American Astronautical Society το Space Flight Award for 2015 (2016) . Σύμφωνα με ειδική παρουσίαση του ScienceWatch του Thomson Reuters (http://sciencewatch.com/ana/st/planet/11sepPlanetKrim/), είναι ανάμεσα στους 10 πιο παραγωγικούς επιστήμονες στο χώρο της Διαστημικής Φυσικής για τη δεκαετία 2001-2011.

Ποιος είναι ο Βασίλης Μαγκλάρας, ο κατά τον Κριμιζή «Τσάρος του Διαστήματος»
Ο Βασίλης Μαγκλάρας έχει εργαστεί επί σειρά ετών στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα σε θέσεις ευθύνης. Μεταξύ άλλων έχει διατελέσει: -Προϊστάμενος Επιχειρηματικής Ανάπτυξης στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου. - Αναπληρωτής Επιστημονικός Διευθυντής στο Ινστιτούτο Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών-Ανδρέας Παπανδρέου. - Προϊστάμενος Αξιοποίησης Ειδικών Περιουσιακών Στοιχείων στην Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου. - Διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου της Υφυπουργού Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού αρμόδιας για Θέματα Βιομηχανίας, Θεοδώρας Τζάκρη. -Επίσης, από το 2007 διδάσκει Πολιτικές Επιστήμες στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει μονογραφίες, επιμέλειες και επιστημονικά άρθρα.

Τα πολιτικά ενδιαφέροντα του Βασίλη Μαγκλάρα επικεντρώνονται σε ζητήματα ορθής λειτουργίας των θεσμών με έμφαση στην Δικαιοσύνη και το Πολιτικό Σύστημα, δίκαιης διανομής του παραγόμενου πλούτου στο πλαίσιο μιας ρυθμιζόμενης οικονομίας της αγοράς, διασφάλισης της εθνικής κυριαρχίας και ακεραιότητας της χώρας σε συνδυασμό με την αναβάθμιση του γεωστρατηγικού ρόλου της πατρίδας μας.

Ο Βασίλης Μαγκλάρας γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1975 στην Αθήνα, όπου και κατοικεί. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Οικονομικά στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Είναι κάτοχος Πτυχίου Πολιτικών Επιστημών από το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, δυο Μεταπτυχιακών Διπλωμάτων και δυο Διδακτορικών Διπλωμάτων, από το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και από το Τμήμα Οικονομικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. Είναι επίσης κάτοχος Μεταδιδακτορικής πιστοποίησης και μιλάει άπταιστα Αγγλικά και Γαλλικά.

Εισβολή Ρουβίκωνα μέσα στο Βρετανικό Συμβούλιο - Επικροτούν οι ΣΥΡΙΖΑίοι
Editorial Written by April 26, 2018

Δείτε βίντεο από την εισβολή περίπου 20 αντιεξουσιαστών μέσα στο εκπαιδευτικό ίδρυμα - Πέταξαν τρικάκια και φώναξαν συνθήματα κατά της Βρετανίας για τη συμμετοχή της στην επίθεση στη Συρία - Εξαφανίστηκαν ανενόχλητοι
Ομάδα περίπου 20 ατόμων του Ρουβίκωνα έκανε το πρωί της Πέμπτης παρέμβαση στο Βρετανικό Συμβούλιο στην οδό Φιλικής Εταιρείας στο Κολωνάκι.

Πέταξαν τρικάκια φώναξαν συνθήματα κατά της Βρετανίας για τη συμμετοχή της στην πρόσφατη επίθεση στη Συρία και εξαφανίστηκαν.

 

Σε ιστοσελίδα του ακροαριστερού χώρου αναρτήθηκε και σχετική ανακοίνωση στην οποία αναφέρεται αναλυτικά:

 

«Αυτό που γίνεται στη Συρία θα καταγραφεί στα βιβλία της ιστορίας ως το πρώτο παγκόσμιο πολεμικό έγκλημα στην ιστορία της ανθρωπότητας τον 21ο αιώνα. Μια χώρα, μια σειρά λαών, επί 7 χρόνια σφάζονται ανηλεώς, εκτοπίζονται από τη γη τους, φτάνουν κατά εκατομμύρια να θαλασσοπνίγονται για να σωθούν και να καταλήξουν θύματα πογκρόμ από ακροδεξιούς όχλους σε κάποια δυτική χώρα.

Δεν υπάρχουν αθώοι από όσες ξένες δυνάμεις εμπλέκονται στη Συρία.

Άμεσα ή έμμεσα οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Τουρκία, το Ιράν, η Σ. Αραβία, οι μοναρχίες του Κόλπου, η Γαλλία, η Βρετανία, το Ισραήλ,οι τζιχαντιστές, η Χεσμπολά, όλοι σκυλεύουν το πτώμα, όλοι διεκδικούν το μερίδιο τους από το αίμα των λαών για να το εξαργυρώσουν σε γεωπολιτική επιρροή, σε έλεγχο διαδρόμων μεταφοράς υδρογονανθράκων, για συμβόλαια εξόρυξης στην ανατολική μεσόγειο, για αύξηση του συμβολικού θρησκευτικού κεφαλαίου, για χίλιους δυο λόγους...

Πριν λίγες μέρες ΝΑΤΟικές δυνάμεις προχώρησαν σε ένα μπαράζ πυραυλικών επιθέσεων κατά του καθεστώτος της Δαμασκού και έμμεσα κατά των Ρώσων πατρώνων του. Αφορμή οι επιθέσεις με χημικά όπλα κατά αμάχων. Δηλώνουμε αδυναμία να αποφασίσουμε αν τα χημικά τα έριξε η δικτατορία του Άσσαντ ή ήταν προβοκάτσια από τις Τζιχαντιστικές οργανώσεις που στηρίζουν οι αραβικές μοναρχίες και η Τουρκία. Η αλήθεια είναι πως θεωρούμε αμφότερους ικανούς και πρόθυμους να διαπράξουν οποιοδήποτε έγκλημα. 7 χρόνια εμφυλίου πολέμου (τέτοιας σκληρότητας που κάνουν τον Ελληνικό εμφύλιο να μοιάζει σχεδόν ανθρωπιστικός), 350000 χιλιάδες νεκροί εκατομμύρια εκτοπισμένοι το αποδεικνύουν. Άλλωστε η "κόκκινη γραμμή" της χρήσης χημικών είναι κοροϊδία στα όρια του γκροτέσκου όταν οι καθημερινοί βομβαρδισμοί με συμβατικά όπλα θερίζουν πολύ περισσότερα γυναικόπαιδα.

Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι το ευρύτερο παιχνίδι που παίχτηκε με τους τελευταίους βομβαρδισμούς. Αν κρίνουμε από τις στοχεύσεις και τα αποτελέσματά τους ήταν φανερό ότι έγιναν για τα μάτια του κόσμου. Ούτε αληθινή ζημιά έγινε, ούτε εργοστάσια χημικών αποδείχθηκε ότι χτυπήθηκαν, ούτε κάποια κλιμάκωση ακολούθησε, παρά τις, επίσης για τα μάτια του κόσμου, διαμαρτυρίες του Ρωσικού ιμπεριαλισμού. Δεν συνηθίζουν όμως οι υπερδυνάμεις να κάνουν μάταιες επιδείξεις δύναμης. Αν ο εμφανής στόχος της ΝΑΤΟικής επίθεσης ήταν το συμβολικό κύρος μιας διαρκούς απόδειξης ικανότητας ιμπεριαλιστικής επιβολής για τις μάζες των Δυτικών τηλεθεατών, οι αφανείς στόχοι ήταν πολύ μεγαλύτεροι και μας αφορούν άμεσα εδώ στην Ελλάδα.

Το πιο απλό είναι η πασαρέλα οπλικών συστημάτων (λίγες μέρες μετά το χτύπημα το Ελληνικό κράτος παζάρεψε τις γαλλικές φρεγάτες που χρησιμοποιήθηκαν ώστε μια μέρα κι αυτό να έχει τα κατάλληλα επιθετικά όπλα να βοηθήσει το ΝΑΤΟ σε κάποιο πλήγμα 1000 χλμ μακριά απο την Ελλάδα). Το πιο ουσιαστικό είναι η μόνιμη εγκατάσταση ΝΑΤΟικών δυνάμεων σε πολεμική ετοιμότητα στην Ανατολική μεσόγειο, ακριβώς πάνω από τα πετρελαϊκά κοιτάσματα και σε απόσταση βολής από την μέση Ανατολή. Το κράτος των ΗΠΑ, της Γαλλίας και φυσικά ο μαδημένος όσο και φιλόδοξος αλλά πάντα πιστός στον παγκόσμιο διάδοχό του, τις ΗΠΑ, βρετανικός ιμπεριαλισμός, επανεπιβεβαίωσαν με αυτούς τους βομβαρδισμούς την στρατιωτική κατοχή της ανατολικής μεσογείου. Αυτό που επιβεβαίωσαν πάνω από όλα, και αυτό μας αφορά άμεσα, είναι πως τα πιόνια μια μεγάλης ενδοϊμπεριαλιστικής σύγκρουσης στην περιοχή μας έχουν στηθεί. Αυτό που περιμένουν είναι η πολιτική απόφαση, που θα έρθει αν οι λύκοι δεν βρουν σύντομα μια φόρμουλα συνεννόησης για τα συμφέροντά τους.

Ως αδύναμοι σύμμαχοι των ΗΠΑ, αλλά όλο και περισσότερο στο νέο πολυπολικό κόσμο, ως ανεξάρτητοι παίκτες, Γαλλία και Βρετανία απλώνουν χέρι αρπαγής. Ειδικά το Βρετανικό κράτος και κεφάλαιο, τώρα που βρέθηκε εκτός ΕΕ, είναι αναμενόμενο να αναζητήσει ευκαιρίες που θα επανεπιβεβαιώσουν το διεθνές κρατικό του κύρος αλλά και θα εξασφαλίσουν θέση για τις εταιρείες της στα μεγάλα φαγοπότια του κόσμου.

Τι να κάνουμε όμως εμείς τα μυρμήγκια όταν τσακώνονται τα βουβάλια;

Είναι ένα πολύ λογικό ερώτημα ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι ούτε καν την πρόσφατη μνημονιακή επίθεση δεν κατόρθωσε να αποτρέψει η κοινωνική βάση που τώρα κάθεται στη γωνιά της και περιμένει κάποιο θαύμα. Αυτή είναι η ουσιαστική συζήτηση που ανοίγουμε και μέσα από την πράξη, αυτό το "τι να κάνουμε". Αν είχαμε έτοιμη την απάντηση δεν θα την κρατάγαμε για τον εαυτό μας. Έχουμε όμως κάποια στοιχεία της: η οργάνωση και η συμμετοχή, η επαγρύπνηση και η κατανόηση όσων συμβαίνουν γύρω μας, η καχυποψία απέναντι σε κάθε τι που προπαγανδίζουν οι καθεστωτικές δυνάμεις, και πάνω από όλα η συλλογική συνειδητοποίηση ότι το κόστος και το ρίσκο της αντίστασης είναι μικρότερο από αυτό που αναλαμβάνουμε τώρα.

Δεν μιλάμε καν για κρίση. Μιλάμε για την πιθανότητα πολέμου.»

Τους κάνει πλάκα...
Editorial Written by January 23, 2018

Αποτελεί περίπου κοινό μυστικό πως όσο αδύναμος είναι ο κ. Τσίπρας στη διαπραγμάτευση με τους έξω άλλο τόσο ευρηματικός είναι στα μικροπολιτικά παιχνίδια με τους μέσα. Βέβαια, για να μιλήσουμε με γηπεδικούς όρους δεν χρειάζεται κάποιος να είναι και «ο Μέσι των τακτικισμών» για να πιάσει πελάτες τους ηγέτες της αντιπολίτευσης.

Πρόσφατο παράδειγμα το Μακεδονικό: σε ένα μείζον και ευαίσθητο εθνικό θέμα το οποίο κατά κανόνα προξενεί φθορά σε όποια κυβέρνηση τολμά να το αγγίξει. Κι όμως! Παρά την τραγική επιπολαιότητα των έως τώρα κυβερνητικών χειρισμών, παρά τις ενδοκυβερνητικές τριβές και συγκρούσεις, ο Τσίπρας είναι ο πλέον ωφελημένος από τις εξελίξεις. Κι αυτό όχι τόσο διότι στα μάτια ορισμένων φαντάζει ως ο ηγέτης που ρισκάρει να επιδιώξειτην λύση ενός σύνθετου και χρόνιου προβλήματος που δεν δημιούργησε ο ίδιος. Αλλά κυρίως γιατί κατορθώνει να προκαλέσει μια ακόμη παραζάλη στην ούτως ή άλλως πολιτικά άχρωμη κι επικοινωνιακά άνευρη αντιπολίτευση.

Και εξηγούμαι: ο κ. Μητσοτάκης επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην επίσημη θέση της ΝΔ περί σύνθετης ονομασίας και στην επιθυμία μεγάλου μέρους της βάσης για πλήρη αντίθεση με οποιαδήποτε χρήση του όρου Μακεδονία. Καταλήγει έτσι να κάνει μουδιασμένες δηλώσεις – ψυχογραφήματα αντί να προτείνει κάτι ρεαλιστικό και σαφές. Το αποτέλεσμα; Το κόμμα του να είναι στην πράξη διχασμένο και να χάνει από παντού. Από τους μετριοπαθείς που παρακολουθούν μια λαϊκίστική στροφή η οποία τους απωθεί. Αλλά και από τους σκληρούς συντηρητικούς ψηφοφόρους οι οποίοι βλέπουν το κόμμα τους να υιοθετεί μια στάση πιο συμβιβαστική από αυτήν που θα ήθελαν. 

Παράλληλα, με πάτημα το Σκοπιανό κάνουν την εμφάνιση τους νέοι παίκτες στον χώρο της Δεξιάς με δυνατότητα να απορροφήσουν ένα κρίσιμο κομμάτι του παραδοσιακού κοινού της ΝΔ. Συν τοις άλλοις, οι ΑΝΕΛ που κινδυνεύουν με πολιτικό αφανισμό βρίσκουν την ευκαιρία να αναδείξουν τις διαχωριστικές τους γραμμές από τον ΣΥΡΙΖΑ και να επανασυνδεθούν με το ακροατήριό τους, παίρνοντας μια βαθιά πολιτική ανάσα.

Κι η ηγεσία της Κεντροαριστεράς, όμως, δεν παρουσιάζει πολύ διαφορετικό πρόσωπο. Αντί να πρωταγωνιστήσει στο δημόσιο διάλογο καταγγέλλοντας την προχειρότητα των κυβερνητικών ενεργειών και τη μετατόπιση του κ. Τσίπρα από την πάγια εθνική θέση περί γεωγραφικού προσδιορισμού με αφορμή την συζήτηση περί Νέας Μακεδονίας,παρακολουθεί αμήχανα και παθητικά τις εξελίξεις. Η κ. Γεννηματά δείχνει να κρύβεται όσο μπορεί περισσότερο, φοβούμενη μην ανοίξει μέτωπα και δεν αντιλαμβάνεται πως κατά αυτόν τον τρόπο καταδικάζει την παράταξη της σε ρόλο κομπάρσου. Με την αδυναμία της να επηρεάσει και να κατευθύνει τον προοδευτικό κόσμο σε ένα τόσο σημαντικό θέμα παραχωρεί στον κ. Τσίπρα άλλη μια δυνατότητα διείσδυσης στον χώρο της Κεντροαριστεράς.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης πρέπει να καταλάβουν το εξής: όσο παραμένουν δέσμια εσωτερικών αντιφάσεων θα εγκλωβίζονται στα μικροπολιτικά παιχνίδια του κ. Τσίπρα. Εάν θέλουν να ηγεμονεύσουν πολιτικά δεν αρκεί να εισπράττουν από την κυβερνητική δυσαρέσκεια. Οφείλουν να αποκτήσουν πραγματική δυνατότητα ιδεολογικοπολιτικής επιρροής του εκλογικού σώματος. Κι αυτό επιτυγχάνεται μόνο με καθαρές κουβέντες.

Την ΟΝΝΕΔ,δεν θα την ξαναντροπιάσεις,την ΟΝΝΕΔ
Editorial Written by December 18, 2017

Είπαμε ότι όλα όσα έγιναν αυτό το διήμερο στο συνέδριο της ΝΔ στα Σπάτα είναι κακέκτυπο άλλων εποχών.Είναι το συνέδριο του ετεροπροσδιορισμού,αφού οι διοικούντες το κόμμα λίγωσαν από τη σημασία που τους έδωσε ο Μαρκουλάκης,ο Θεοδωράκης και η Φώφη.Και ενώ το κλίμα ήταν κομματικά «ντεκαβλέ»,θυμήθηκε ο Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ να κάνει προσυγκέντρωση 30 ατόμων με σημαίες έξω από το χώρο του συνεδρίου.Και δεν ντράπηκε αυτή τη προσυγκέντρωση (που μάλλον δεν την ήθελε κανεις) να την ποστάρει.

Τουλάχιστον ντροπιαστικό για τη μαζικότητα άλλων όχι και τόσο μακρινών εποχών της Οργάνωσης.

Το συνέδριο - τραγωδία
Editorial Written by December 16, 2017

Το 11ο συνεδριο αρχών και θέσεων της ΝΔ δεν έχει καταλάβει κανεις γιατί γίνεται , κανένας ενθουσιασμός , βαρεμάρα, ημετεροι, κολλητοί. Η Ζαχαράκη ανήγγειλε τον φίλο της Χατζηδάκη, ο Ελπιδοφόρος βόλταρε και κάποιοι πιο έξυπνοι κρύφτηκαν.

Σε μια προσπάθεια δημιουργίας κλίματος ενθουσιασμού ο Μητσοτακης θυμήθηκε Καραμανλή, Σαμαρά και Μειμαρακη. Αγνοώντας βέβαια όλα τα δημοσκοπικά ευρήματα ανήγγειλε ότι θα συγκυβέρνησει με Φωφη και Σταύρο.

5AB366E1-7966-4A83-B235-EE4A8E253250

Η δε Γεννηματά την ώρα της ομιλίας του Κυριάκου δεν ήταν καν στην αίθουσα αλλά ήρθε μετά για να μη μπει στο κάδρο , ο δε Σταυρος βαριόταν εμφανώς .
Την διαλυτική εικόνα του « συνεδρίου» συμπλήρωναν εφηβικού τύπου φωτογραφίες δημοσιογράφων που υποτίθεται το κάλυπταν, η μικρή προσέλευση και ο βομβαρδισμός μηνυμάτων για προσέλευση στην ομιλία Μητσοτακη.

Να τους κοπεί η μαγκιά
Editorial Written by November 21, 2017

Είναι στο 15 – 20% περίπου σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Η αξιωματική αντιπολίτευση προηγείται και μάλιστα με ευρύ προβάδισμα. Όπου κι αν στηθεί κάλπη, οι παρατάξεις που πρόσκεινται στο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται μεταξύ φθοράς κι αφθαρσίας. Σε ό,τι αφορά δε την δυνατότητα αναστροφής του κλίματος ένα και μόνο στοιχείο τα λέει όλα: σε όλες τις μετρήσεις 9 στους 10 πολίτες δηλώνουν δυσαρεστημένοι από το κυβερνητικό έργο. Πώς θα φέρεις πίσω λοιπόν αυτούς που σε εγκατέλειψαν όταν ακόμα και οι μισοί από αυτούς που εξακολουθούν να σε στηρίζουν έχουν «ξενερώσει»;

Παραταύτα, μοιάζουν σαν να μην έχουν πει ακόμα την τελευταία τους λέξη. Σαν μην συνειδητοποίησαν πως έχουν τελειώσει. Σαν να πιστεύουν κατά βάθος πως μπορούν να το «γυρίσουν» το παιχνίδι. Κι αυτή η αυτοπεποίθηση είναι –σε μεγάλο βαθμό- που τους κρατάει ζωντανούς. Διότι έχει αντανάκλαση στις πράξεις τους και κυρίως στις αντιδράσεις της αντιπολίτευσης.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η διανομή του πλεονάσματος. Μπορεί να μην το πέτυχαν με τις αγορές, με την αντιπολίτευση όμως το πέτυχαν απόλυτα: αυτοί βαράνε το νταούλι και οι άλλοι χορεύουν! Ο ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνει τις πρωτοβουλίες, ο ΣΥΡΙΖΑ διαμορφώνει την αντζέντα και ΝΔ, ΠΑΣΟΚ - Ποτάμι προσαρμόζονται ετεροκαθοριζόμενοι.

«Λογικό» θα πει κάποιος. Αυτός που ασκεί την εξουσία έχει πάντα και την πρωτοβουλία των κινήσεων. Και έως ένα βαθμό έτσι είναι. Όταν όμως η φθορά του πολιτικού σου αντιπάλου έχει προχωρήσει τόσο και διεκδικείς να αποκτήσεις ισχυρό ρεύμα στην κοινωνία, πρέπει να είσαι εσύ αυτός που με τις προτάσεις του θα απασχολεί πρωτίστως την επικαιρότητα και την κοινή γνώμη. Μια πραγματικά δυνατή αντιπολίτευση, μια αντιπολίτευση που εμπνέει και δεν εισπράττει απλώς από την κατάρρευση της κυβέρνησης, θα είχε εξοβελίσει το «φιλοδώρημα Τσίπρα» από την κορυφή της αντζέντας με δικές της αυθεντικές αντιπροτάσεις για μια δικαιότερη και αποτελεσματικότερη διανομή του πλεονάσματος. Αντιπροτάσεις ελκυστικές και ταυτόχρονα σοβαρές, ώστε να καταδείξουν την πολιτική γύμνια και την ανεπάρκεια της κυβέρνησης.

Αλήθεια τι εμπόδιζε την αντιπολίτευση από το να διατυπώσει μια πρόταση που θα έδινε προτεραιότητα στην πραγματική ενίσχυση της απασχόλησης, χορηγώντας το πλεόνασμα σε επιχειρήσεις που θα προσλάμβαναν νέους ή μακροχρόνια άνεργους; Ή έστω να προτείνει συγκεκριμένες φοροελαφρύνσεις για να ορθοποδήσει η μεσαία τάξη, ώστε να συμπαρασύρει και τα πιο αδύναμα στρώματα στην οικονομική άνοδο; Δεν θα ήταν μια τέτοιου είδους πρόταση πολύ πιο εύκολα αποδεκτή από την συντριπτική πλειονότητα των συμπολιτών μας σε σχέση με το εφάπαξ «χαρτζιλίκι Τσίπρα»; Ασφαλώς και θα ήταν.

Ο πανικός που έσπειρε, όμως, για ακόμα μια φορά η δήθεν φιλολαϊκή «μαγκιά» Τσίπρα δεν άφησε περιθώρια σκέψης για μια αληθινή πολιτική – επικοινωνιακή αντεπίθεση. Έτσι όλοι σύρθηκαν –έστω και με αστερίσκους- στο κυβερνητικό άρμα, υπενθυμίζοντας απλώς τα ψέματα και το κόστος των παλαιότερων κυβερνητικών λαθών.

Και για να εξηγούμαστε: η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές είναι λίγο πολύ –λόγω της γενικότερης κατάστασης- προδιαγεγραμμένη. Αν θέλουμε όμως να απαλλαγούμε μία και καλή από το βαρίδι που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ, τα κόμματα της αντιπολίτευσης πρέπει να «τους σπάσουν τον τσαμπουκά». Να αναδείξουν δηλαδή και να επικοινωνήσουν την ποιοτική τους διαφορά, προβάλλοντας ένα πειστικό εναλλακτικό πρόγραμμα ικανό να βελτιώσει στην πράξη τη ζωή των Ελλήνων. Κι αυτό πρέπει να γίνει άμεσα. Προτού το αίσθημα απελπισίας και κόπωσης εμπεδωθεί στην πλειοψηφία των πολιτών, οδηγώντας τους σε οριστική παραίτηση και αναζήτηση «μαγικών» λύσεων εκτός ευρωπαϊκού πλαισίου.